در بیانیهای، این سازمان اعلام کرد که از آغاز سال 2024 میلادی تاکنون، حدود 2.2 میلیون مهاجر افغان بهطور اجباری یا تحت فشار از خاک ایران و پاکستان اخراج شدهاند. این رقم نشاندهنده یکی از بزرگترین اخراجهای جمعی در تاریخ اخیر پناهندگان است.
UNCHR تأکید کرد که بازگشتیهای افغان با شرایطی بحرانی در افغانستان مواجه میشوند. فقر گسترده، بیکاری بالا و دسترسی محدود به خدمات اولیه، بر اساس آمار سازمان ملل، بیش از نیمی از جمعیت 38 میلیونی افغانستان به کمکهای بشردوستانه وابسته هستند.
این سازمان همچنین نگرانی خود را نسبت به وضعیت امنیتی بازگشتیها ابراز کرد و گزارش داد که بسیاری از آنها پس از بازگشت به افغانستان، با محدودیتهای حرکتی، تبعیض و تهدیدهای مستقیم از سوی مقامات طالبان مواجه شدهاند، به ویژه افرادی که پیش از این با نهادهای بینالمللی یا دولتهای خارجی همکاری داشتهاند.
UNCHR خواستار کمکهای فوری بینالمللی برای تأمین منابع مالی و انسانی لازم جهت پاسخگویی به بحران بازگشت مهاجران شد و هشدار داد که کاهش کمکهای بشردوستانه در حالی رخ میدهد که نیازها به شدت در حال افزایش است.
این در حالیست که افزایش اخراج مهاجران در موازات کاهش بودجه بینالمللی، بحران انسانی افغانستان را به یک «فاجعه پیشبینیشده» تبدیل کرده است؛ جایی که سیاستهای تبعیضآمیز کشورهای میزبان و بیتوجهی جامعه جهانی، ملتی را به سمت فروپاشی انسانی سوق میدهد.
سازمان ملل، بدون تأمین منابع کافی، تنها میتواند شاهد بیثباتی گسترده باشد، نه جلوگیری از آن و این خود میتواند به عاملی برای مهاجرت ثانویه و تشدید بحران در منطقه تبدیل شود.