میزبانی این نشست را یک اندیشکده پاکستانی به نام «انستیتوت ثبات استراتیژیک آسیای جنوبی – SASSI» به عهده دارد.

هماهنگی این نشست را نیز نهاد «زنان برای افغانستان» به رهبری فوزیه کوفی، عضو پیشین مجلس نمایندگان افغانستان به عهده داشته است.

این نشست ابتدا قرار بود که در ماه آگست سال جاری میلادی برگزار شود، اما به دلایل نامعلومی به تعویق افتاد.

در آن زمان، شماری از اشتراک کنندگان مشکل در صدور ویزا را دلیل تعویق این نشست دانستند و نهاد زنان برای افغانستان گفت که این نشست برای دادن فرصت بیشتری برای اشتراک کنندگان جهت آمادگی، به تعویق افتاده است.

همزمان با نشر خبرها از برگزاری این نشست، زلمی خلیل‌زاد، نماینده پیشین آمریکا در امور صلح افغانستان به شدت با این نشست مخالفت کرد و گفت که این نشست با هماهنگی سازمان استخبارات پاکستان (آی‌اس‌آی» برگزار می‌شود.

اشتراک کنندگان چه کسانی هستند؟

نهاد «زنان برای افغانستان» اعلام کرده است که این نشست «با حضور رهبران و نمایندگان گروه‌های مختلف افغانستان» در اسلام‌آباد برگزار شده است.

اما تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد که اغلب اشتراک کنندگان چهره‌های جوان هستند و از سیاست‌مداران و رهبران سنتی افغانستان کسی در این نشست حضور ندارد.

این تصاویر همچنین نشان می‌دهند که فوزیه کوفی، عضو مجلس نمایندگان افغانستان، مصطفا مستور، وزیر سابق اقتصاد، نصیراحمد اندیشه، نماینده دایمی افغانستان در مقر سازمان ملل در جنیوا، احمدالله علیزی، والی پیشین کابل، طاهر زهیر، وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ و معصومه خاوری، وزیر پیشین مخابرات و تکنالوژی معلوماتی از چهره‌های هستند که در نشست اسلام‌آباد حضور دارند.

علاوه بر این، زهرا جویان، مدیر مسئول رسانه رخشانه، سیما نوری، فعال مدنی، حسین یاسا، فعال سیاسی و روزنامه‌نگار، فرخ‌لقا اونچی زاده، فعال حقوق زنان، ماریا سلطان، رییس «انستیتوت ثبات استراتیژیک آسیای جنوبی»، از دیگر اشتراک کنندگان این نشست هستند.

اشتراک کنندگان این نشست از لحاظ قومی و تباری عمدتاً تاجیک، هزاره و ازبیک هستند و شماری از فعالان پشتون، در کنار زلمی خلیل‌زاد، از منتقدان آن هستند.

منتقدان عمدتاً دلیل مخالفت با این نشست را برگزاری آن در اسلام‌آباد پاکستان و به میزبانی «انیستیتوت ثبات استراتیژیک آسیای جنوبی» دانسته‌اند.

حکومت پاکستان قبلاً برگزاری این نشست را تأیید کرده بود، اما گفته بود که این نشست به صورت مستقل برگزار می‌شود و دخالتی در امر برگزاری آن ندارد.

دستورکار چیست؟

نهاد «زنان برای افغانستان» گفته است که هدف این نشست «تسهیل و زمینه‌سازی برای گفت‌وگوهای سازنده، فراگیر و به‌موقع میان چهره‌ها، نمایندگان گروه‌ها و رهبران افغانستان اعم از زنان و مردان، و همتایان پاکستانی آن‌ها می‌باشد. »

این نهاد افزوده است که این نشست در دو بخش اصلی سازمان‌دهی شده و برای دو روز دوام خواهد کرد: «بخش اول: نشست داخلی میان رهبران، نمایندگان گروه‌ها و کنشگران افغانستان برای تبادل دیدگاه‌ها در خصوص آینده کشور، الزامات نظام مردم‌سالار، و تأمین مشارکت معنادار زنان.»

بر اساس اعلامیه‌ی این نهاد بخش دوم آن شامل: «گفت‌وگوی مشترک میان نمایندگان افغانستان و پاکستان، با تمرکز بر تقویت همکاری‌های دوجانبه، اعتمادسازی و یافتن راه‌حل‌های مردم‌محور پیرامون حل چالش‌های منطقه‌ای» است.

به گفته‌ی این نهاد این روند، در پی آن است که با تقویت درک متقابل، بهبود هماهنگی و تعریف اصول مشترک، زمینه‌ساز ثبات، استقرار حکمرانی قانون‌محور بر پایه اراده مردم، و تجدید تعهد نسبت به حقوق و مشارکت زنان باشد.

این نهاد افزوده است که از سوی دیگر، نشست مذکور گامی جدی در جهت تقویت پیوندهای انسانی میان مردمان دو کشور و دستیابی به توسعه و صلح پایدارمحسوب می‌شود. اهمیت این نشست همچنین بر این اصل بنیادین استوار است که مردم افغانستان باید از فضای آزاد و امن برای گفت‌وگو، تبادل نظر و تعامل جمعی برخوردار باشند تا بتوانند بر اساس منافع جمعی و ارزش‌های مشترک، درباره آینده‌ی و سرزمین شان تصمیم‌ بگیرند.

این نهاد پیش از این نیز نشستی را با حضور صدها زن اهل افغانستان در پایتخت آلبانیا برگزار بود و هدف از آن را مبارزه با آپارتاید جنسیتی و تلاش برای تضمین حضور زنان در آینده افغانستان گفته بود.

به گفته منابع، حداقل 36 چهره سیاسی، فعالان مدنی، زنان و اعضای شورای عالی مقاومت برای نجات افغانستان و حرکت ملی صلح و عدالت به این نشست دعوت شده‌اند.

 اسلام‌آباد رسماً چالش با کابل را کلید زده است... .

با این حال، با توجه تحولات منطقه‌ای و جهانی، مشخص نیست چنین نشست‌های چه اندازه می‌تواند بر سرنوشت آینده افغانستان و سرنگونی طالبان مؤثر باشد.