بسم الله الرحمن الرحیم جلالتمآب الهام حیدراوغلو علی یف روسای محترم جمهور و سران هیئت های شرکت کننده، نمایندگان محترم سازمان های بین المللی خانم ها و آقایان، از اینکه فرصت می یابم تا در دوازدهمین کنفرانس سران کشور های عضو سازمان همکاری های اقتصادی، ایکو، شرکت نمایم، بسیار خوشحال می باشم. از ریاست موثر حکومت جمهوری ترکیه، خصوصاً برادرم جناب محترم رجب طیب اردوغان، صدراعظم محترم آن کشور تشکر میکنم. اجازه بدهید تا مراتب تبریکات خود را به برادرم، جلالتمآب الهام حیدراوغلو علی یف، به مناسبت انتخاب ایشان به حیث رییس کنفرانس سران کشور های ایکو تقدیم نموده و همچنین مراتب سپاس خود و هیئت همراهم را به خاطر مهمان نوازی گرم مردم آذربایجان از این جانب و هیئت همراهم تقدیم بدارم. هم چنین می خواهم تا از سکرتریت ایکو و هیئت های کاری که با تهیه اسناد و پیشنهاد های لازم زمینه کار را برای ما آسان ساخته اند، صمیمانه ابراز تشکر کنم. جلالتمآبان، خانم ها و آقایان، افغانستان از لحاظ تاریخی، جغرافیایی و فرهنگی عضو جدا ناپذیر دو حوزه آسیای میانه و جنوب آسیا می باشد. ما با مردمان کشور های عضو ایکو عمیق ترین پیوند های فرهنگی و تاریخی را دارا می باشیم. به سخن دیگر تاریخ سرزمین ها و میراث های بزرگ فرهنگی و دینی ما ارزش های مشترک جاودانی می باشند که ما را با هم پیوند داده اند. من بر این باورم که در حوزه کشور های ایکو امکانات و فرصت های بسیار مساعدی وجود دارند که اگر ما از آن ها استفاده سالم بکنیم، می توانیم بر بسیاری از مشکلات موجود فائق آییم. این منطقه ظرفیت آن را دارد، تا به یک منطقه همکاری و همبستگی همه جانبه ارتقا یابد. نفوس جوان و پر تحرک، انسان های زحمت کش و ذخایر سرشار طبیعی امکانات پیش رفت را برای کشور های ما مساعد ساخته اند و الزامات جهانی شدن، ما را وادار می سازند تا بسوی انتگراسیون بیشتر منطقه ای حرکت کنیم. تقویت همکاری های منطقه ای در صدر مسایل سیاست خارجی افغانستان قرار دارد. برگزاری کنفرانس های "همکاری های منطقه ای برای افغانستان" در کابل، دهلی، اسلام آباد، استانبول و دوشنبه و اخیراً کنفرانس های "قلب آسیا" در استانبول و کابل همه نشان می دهند که افغانستان با جدیت تمام به مسئله همکاری های منطقه ای توجه کامل را مبذول می دارد. تحقق پروژه های اقتصادی و ترانزیتی که دارای اهمیت منطقه ای باشند، به باور من عملی ترین طرح ها برای رسیدن به انتگراسیون منطقه ای می باشند. با حرکت از همین دیدگاه است که "پنجمین کنفرانس همکاری های منطقه ای برای افغانستان" (RECCA-V)در شهر دوشنبه در ماه مارچ امسال 17 پروژه و اولویت را تشخیص و برای تقویت همکاری های منطقه ای مطرح نمود. برای تحقق اهداف مطروحه از جمله رشد تجارت بین المنطقه ای و بین المللی افغانستان و همسایه های آن تلاش خواهند کرد تا زیر ساخت های لازم ترانزیتی، مانند راه های زمینی و شبکه های راه آهن را توسعه داده و یک محیط مساعد متقابل را برای سرمایه گذاری بیشتر، تقویت تجارت، گسترش مخابرات و مواصلات تا بندر های آبی منطقه و همچنین افزایش تبادلات فرهنگی و مردمی را فراهم کنند. افغانستان با کشور های ذیدخل در جهت نهایی ساختن طرح های بزرگتر برای همکاری های منطقه ای مانند، پروژه پایپلاین انتقال گاز ترکمنستان از طریق افغانستان به پاکستان و هند (TAPI) و همچنین انتقال برق قرغزستان و تاجیکستان از طریق افغانستان به پاکستان (CASA-1000) مساعی لازم را بکار می برد. در این راستا افغانستان در صدد نهایی ساختن تحقق پروژه راه های زمینی از شرق به غرب و توسعه راه های موجود می باشد. راه آهن ازبکستان به حیرتان و مزارشریف مورد بهره برداری قرار گرفته است. افغانستان در صدد تمدید راه آهن هرات از غرب به شمال شرق کشور و وصل آن به جمهوری ترکمنستان، تاجیکستان و ازبکستان همچنین از راه جنوب از طریق قندهار به مرز چمن با پاکستان می باشد. با در نظر داشت این واقعیت که حجم سرمایه گذاری میان کشور های حوزه ایکو به مراتب پایین تر از ظرفیت ها و نیاز های کشور های عضو می باشد، افغانستان بر این باور است که حکومت های عضو، نه تنها باید از طریق سرمایه گذاری های دو جانبه در این مورد اقدامات تشویقی مشخص را اتخاذ کنند بلکه باید مقدار سرمایه گذاری کشور های منطقه از طریق تقویت و ترغیب "بانک تجارت و توسعه ایکو" (ECO Trade and Development Bank) افزایش یابد. آقای رییس، خانم ها و آقایان، به باور من، کشور های عضو ایکو با مشکلات و تهدید های جدی مشترک رو در رو می باشند. در راس این چالش ها، بدون شک تروریسم قرار دارد. حادثه غم انگیز سؤقصد به جان ملاله یوسفزی، یکی از هزاران نمونه است که نشان می دهدف هیچ کس نمی تواند از شر تروریسم در امان باشد. تروریسم حتا بجان کودکان ما که می خواهند به تحصیل بپردازند رحم نمی کند. این حادثه المناک بعنوان نمونه بارزی از جنایات تروریستان، باید هوشدار جدیی باشد برای همه ما و ما باید صادقانه بپذیریم که تروریسم در منطقه ما دارای پناهگاه ها و تسهیلاتی می باشد که بدون مبارزه صادقانه و مشترک دولت های منطقه در جهت نابودی آنها، پیروزی بر آن ممکن نیست. افزون بر گروه های تروریستی فعال در افغانستان، سازمان های تروریستی بین المللی مانند القاعده، جنبش اسلامی ازبکستان، تحریک طالبان پاکستان، جنبش ترکستان شرقی، تروریست های چیچن و غیره در منطقه ما از چندین سال است که حضور داشته، آموزش می بینند و دست به فعالیت های تخریبی می زنند. افغانستان نه تنها در راستای تأمین امنیت خود متحمل قربانی های بیشمار شده و می شود بلکه نیرو های امنیتی ما هر روز با تروریست های که در تلاش اند تا از خاک ما برای عبور به برخی از کشور های آسیای میانه و حتا روسیه و چین استفاده کنند رو برو می باشد. افراد این گروه در تلاش برای رسیدن به کشور های همسایه ما، به نیرو های امنیتی افغان حمله می کنند، رهبران سیاسی، علما و افراد ملکی ما را بقتل می رسانند و دست به تخریب مکاتب، تأسیسات عامه و خصوصی ما می زنند. افغانستان با تمام توان خود تلاش می کند تا از رخنه این گروه ها به کشور های همسایه خود جلوگیری کند. همسایه های ما باید به قربانی های بی شمار مردم افغانستان، بخصوص در مبارزه با افراطیون آسیای میانه ارج بگذارند. در عین زمان، این یک امر بسیار مشروع می باشد، تا ما از همسایه های خود انتظار آن را داشته باشیم که مانع ورود تروریست ها به سرزمین ما شده و با تمام امکانات از تعلیم و تجهیز آنها در خاک خود جلوگیری کنند. افغانستان در این زمینه خواهان همکاری جدی می باشد. مشکل مواد مخدر و جنایات سازمان یافته از مشکلات دیگر در این منطقه می باشند. بسیار سطحی اندیشی خواهد بود اگر ما با یک نگاه تنگ به این مشکل برخورد نمائیم. حاصل دهقانان افغانستان از مواد مخدر بسیار ناچیز است. در حالیکه ما در مبارزه با آن هزاران قربانی را متحمل می شویم و اقتصاد مشروع کشور ما از این ناحیه آسیب های زیاد می بیند. سود اصلی از تجارت مواد مخدر را بیشتر شبکه های بین المللی قاچاق مواد مخدر و حامیان آن ها نصیب می شوند. مشکل مواد مخدر یک مشکل بین المللی و پیچیده می باشد. این مشکل از تولید و تبدیل تریاک به هروئین تا قاچاق و عرضه به بازار های مصرف شامل یک کلیت جنایی می شود. ما باید در عرصه تبادله اطلاعات، همآهنگی در فعالیت های ضد مواد مخدر در مرز ها و مهمتر از آن، صدور مواد کیمیایی غیرقانونی به افغانستان با یکدیگر همکاری داشته باشیم. از این طریق است که می توان مبارزه با این آفت را مؤثر ساخت. خانم ها و آقایان، همکاران محترم، افغانستان از سال 2002 بدین سو صفحه نوینی را در زندگی سیاسی خود آغاز کرده است. نهاد های ملی ما بیش از هر زمانی توانایی خدمت به مردم و دفاع از سرزمین ما را دارا می باشند. پیشرفت های چشمگیر ما در عرصه های دموکراسی، مشارکت تمام باشنده گان کشور ما در پروسه های سیاسی، توسعه اقتصادی و اجتماعی دست آورد های اند که تمام مردم ما از آن بهره می برند. از این رو دفاع از نظام سیاسی مشروع و مولود اراده مستقل مردم از اساسات زندگی سیاسی ما می باشد. با خروج نیرو های خارجی از افغانستان، نه تنها که در کشور ما کدام حادثه غیرقابل پیشبینی رخ نخواهد داد بلکه امنیت بهتر از امروز و نهاد های حکومت و دولت ما توانا تر خواهند بود. همین امروز در تمام مناطقی که انتقال مسؤلیت به حکومت افغانستان صورت گرفته است اوضاع امنیتی بهبود قابل ملاحظه یافته است. ما آرزو داریم تا مرز های ما، مرز های صلح و همکاری باشند، کشور ما عملاً به نقطه وصل میان آسیای مرکزی و جنوبی، چین و خاور میانه مبدل شود. تحقق این امر با اهداف استراتژیک سازمان همکاری های اقتصادی، در هم آهنگی کامل قرار داشته و یقین دارم که اعضای سازمان در این راستا با من همراه و همفکر می باشند. آقای رییس، خانم ها و آقایان، در اخیر یک بار دیگر می خواهم بر تعهد افغانستان جهت تحکیم و گسترش همکاری در چارچوب سازمان ایکو، تأکید نموده و برای همه همکاران سلامت و سربلندی آرزو نمایم. تشکر