ختم رُسل به سوی جنان می کند سفر داغی اگر نبود که گریان نمی شدیم لطفی اگر نبود مسلمان نمی شدیم یا ایها الرســــول بدون دعـــای تـــو از پیروان عتــــرت و قرآن نمی شدیم حضرت محمد مصطفی (ص) می فرمایند: من [از میان شما می روم و] دو چیز گران بها را در میان شما می گذارم، اگر بعد از من به آن دو تمسک نمودید، گمراه نمی شوید. یکی از آن دو از دیگری بزرگ تر است و آن کتاب خدا، [قرآن کریم است که چون] ریسمانی از آسمان به زمین کشیده شده [یک سر آن به دست خدا و سر دیگر آن به دست مردم است] و [دیگری،] عترت و اهل بیت من هستند؛ و این دو هرگز از هم جدا نمی شوند، تا سر حوض کوثر بر من وارد شوند. پس دقّت کنید، با عترت من چگونه رفتار خواهید کرد. (بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 23، ص 108؛ خلاصه عبقات الانوار، علی الحسینی المیلانی، ج 1، صص 18 - 28) رحلت پیامبر اعظم، معراج وصال اوست با حضرت دوست. پیامبر یک حقیقت جاری است در جریان زمان؛ یک حقیقت جاری که پیامش همیشه نامکرر است و همواره شنیده خواهد شد، در مأذنه های معنویت... یا رسول الله (ص)؛ مثل تو دیگر در پهنه زمین تکرار نخواهد شد، اما با تکرار صلوات بر تو، نور حضورت را در قلب خود و برای همیشه احساس می کنیم. درود بر تو ای پیام آور اخلاق و ایمان، که آن چه شرط بلاغ بود، به جای آوردی و هرچه آزار روزگار، بر خود هموار کردی. درود بر تو که خُلق عظیمت، مکارم اخلاق را به تمامت رساند. و زیان کارند آنان که بر میراث تو، بر کتاب وحی و عترت پاکت، ستم روا داشتند و فرجام نیک، فقط برای پرهیزکاران است. یا رسول الله (ص)؛ امروز ماتم سرای دل را به نام تو، سیه پوش کرده ایم و نام مبارک تو را با درود و تحیت بر زبان جاری می سازیم. یا رسول الله (ص)؛ با غروب آفتاب تو، کعبه تا قیامت سیه پوش گشته و زمزم، اشک عزا به رخسار مکه می ریزد. پیامبر اکرم (ص) فرموده اند: دو خصلت است که نیک تر از آن نیست: ایمان به خدا و سود رساندن به بندگان خدا. نهج الفصاحة، ص 303، ح 1446 مرغ دل پر می زند، در هوایت یا حسن ==================== از صبر تو یا حسن جهان غرق غم است چون زائر عارف، به حق تو کم است هــــر کس به زیارت تــــو آیــــد به بقیـع بــر روی پل صراط ، ثابت قدم است امام حسن (ع) می فرمایند: والاترین مقام نزد خداوند، از آن کسی است که بیشتر از همه به حقوق مردم آشنا باشد و در ادای آن حقوق، بیشتر از همه کوشا باشد؛ و کسی که در برابر برادران دینی خود تواضع کند، خداوند او را از صدیقین و شیعیان امیرالمۆمنین(ع) قرار می دهد. حیاة امام حسن بن علی، ج 1، ص 319 سلام بر تو ای غریب تر از غریب، سلام بر مزار بی چراغ و تربت کم زائرت. سلام بر مظلومی تو در شهر و دیار و کاشانه ات... سلام بر تو که با عصمت و طهارت فاطمی، در خاک غریبانه بقیع آرمیده ایی و آفتاب و ماهتاب، تنها سنگ مزار تو هستند... سلام بر تو که سایبان خستگی های تربت پاکت، تنها و تنها، بال کبوترانی است که روز و شب بر آن خاک بوسه می زنند! غریب شهر مدینه تویی که پنجره ها ز غربت شب های تنهایی تو می گریند. و امروز فرزند پیامبر(ص)، فرزند علی(ع) و فرزند فاطمه(س) دارد در کوچه های مدینه تشییع می شود و زمین و زمان، سیاه پوشیده است. سیاه پوش تو شد آسمان خسته شهر تویی که خستگی آسمان به شانه توست به حضرت امام حسن(ع) عرض شد: چرا شما هرگز نیازمندی را نا امید بر نمی گردانید، اگر چه سوار بر شتر باشید؟ امام حسن(ع) فرمودند: خود من هم محتاج و نیازمند درگاه خداوند هستم و دوست دارم که خداوند مرا محروم نگرداند و شرم دارم در حالی که نیازمند هستم، نیازمندان را نا امید کنم. عادت خداوند این است که نعمت هایش را بر من ارزانی بدارد و عادت من هم این است که نعمت هایش را به بندگانش عطا کنم، و می ترسم که اگر از این عادت خود دست بردارم، خداوند هم دست از عادت خود بردارد. نور الابصار، ص 123 - کنز المدفون، ص 434 یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است ====================== دلی دارم که تنگ مشهد توست به سر شوق حریم و گنبد توست گـــدایی خسته در باب الجـــوادم امیدم هم به فضــل مرقد توست امام رضا (ع) می فرمایند: مۆمن، مۆمن واقعی نیست، مگر آن که سه خصلت در او باشد: سنتی از پروردگارش و سنتی از پیامبرش و سنتی از امامش. اما سنت پروردگارش، پوشاندن راز خود است، اما سنت پیغمبرش، مدارا و نرم رفتاری با مردم است، اما سنت امامش، صبر کردن در زمان تنگدستی و پریشان حالی است. چرخ می خورم و سرگردانی ام را یله می کنم روی گنبد و گلدسته ها... چرخ می خورم و بی قراری ام از ایوان می گذرد و بند می شود به پنجره فولاد... چرخ می خورم و تشنگی ام در حوالی سقاخانه پرسه می زند... امشب، کوچه های خراسان، از عبور تو خالی می شوند، مولای من. همان وقتی که صدای نقاره صحن های حریمت، قدم هایم را میخکوب می کند. تو آن جگرسوخته ای که آب را به زائرانش هدیه می کند و حاجات شان را برآورده... امروز، نه فقط خیابان های خراسان، که تمام دل های عاشقانت، به گلدسته و رواق نورانی ات ختم می شوند. امروز همه به کبوتران حرمت غبطه می خوریم که شب و روز، مهمان تو هستند. آقای من؛ اگر چه «غریب الغربا» نام گرفته ای، اما در این سرزمین، در میان امواج ارادت و عشق دل های پاک مردمانش، مولا و سروری. و ما نیز همراه با کبوتران حرمت، محزون و گریان، دل را به دور بارگاه تو پر می دهیم، تا با زمزمه ملائک همراه شویم. زائران؛ باور کنیم بی هیچ حاجتی هم اگر آمده باشیم، دست خالی برنخواهیم گشت. امام رضا (ع) فرموده اند: خداوند سه چیز را به سه چیز دیگر مربوط کرده است و به طور جداگانه نمی پذیرد. نماز را با زکات ذکر کرده است، هرکس نماز بخواند و زکات ندهد نمازش پذیرفته نیست. نیز شکر خود و شکر از والدین را با هم ذکر کرده است. از این رو هرکس از والدین خود قدردانی نکند، از خدا قدردانی نکرده است. نیز در قرآن سفارش به تقوا و سفارش به ارحام در کنار هم آمده است. بنابراین اگر کسی به خویشاوندانش رسیدگی و احسان ننماید، با تقوا محسوب نمی شود.