یازده سال پیش جامعۀ جهانی با انگیزۀ مبارزه با تروریزم و ریشه کنی القاعده در افغانستان حضور یافتند. مبارزه با تروریزم ممکن نبود مگر با ایجاد حکومتی مقتدر، فراگیر و پاسخگو. با توجه به اینکه قریه جات به حیث هستۀ اصلی و مرکزی یک کشور نقشی اساسی در استحکام یک دولت دارد، رضایت مردم در قریه ها و ولسوالی ها از حکومت مرکزی خود نوعی مبارزه غیر مستقیم با تروریزم می باشد. مردمی که از خدمات اولیه شهروندی برخوردار باشند، به شکایات آنها رسیدگی شود، کارهای زیربنایی برای رشد و انکشاف در نظر گرفته شود،هر روز با رضایت ازوضعیت موجود از حیطۀ زندگی خویش دفاع می کنند و هیچ راهی برای حضور دهشت افکنان در اطراف خویش نخواهند گذاشت. لذا لازمۀ اصلی مبارزه با تروریزم، حکومتداری بهتربرای ایجاد رضایت شهروندی می باشد. یازده سال پیش کشور ما در یک شرایط اسفناک بود. جنگ سی ساله نه تنها به روحیه مردم ما ضربات مهلکی وارد ساخته بود بلکه به ابعاد اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و نظامی ما نیز صدمات جدی وارد ساخت. خاموشی آتش جنگ تنها باعث ایجاد رضایت در مردم نمی شد چرا که دیر یا زود مشکلات اقتصادی به فلج ساختن دستگاه حکومت کمک می کرد. یازده سال گذشت و ما امروز در مرحله ای حساس و تاریخ ساز انتقال قرار داریم. مرحله ای که می توان آن را از دو دید متفاوت نگریست. دید مثبت و یا دید منفی. دید مثبت، از آن لحاظ که امروز بعد از یازده سال ما نسل تحصیل کرده و منطق گرایی داریم که در پی آباد سازی کشور خویش و عرض اندام به صورت کاملاً صلح طلبانه آستین همت بالا زده اند. دید منفی از آن لحاظ که افغانستان هنوز با چالش ها و تهدیدات بی شماری روبرو است و هنوز اقداماتی بنیادی در حصۀ تامین منابع مالی برای آینده، انجام نپذیرفته است. اما با توجه به اینکه هیچ کشوری مسئول آباد سازی میهمن ما نیست مگر خودمان. پذیرش و آماده سازی ذهنی و فکری مان ازین برهۀ زمانی حساس نقشی مهم در کامیابی ما در سال های آینده دارد. باید بپذیریم که حضوریک دهۀ جامعه جهانی به عناوین و اهداف مشخص همراه با میلیاردها دالر کمک های نقدی، امروز از افغانستان کشوری متفاوت از سالهای قبل ساخته است وبدون شک آغاز دوره انتقال نیز با تغییرات مثبت همراه خواهد بود. با تغییرمثبت نگرش ما افغان ها، با تکیه بر داشته ها و اندوخته های دهۀ اخیر می توان به آسانی بر مشکلات فایق آمده و به آیندۀ روشن افغانستان امیدوار بود. نگرانی هایی که امروز از عدم حضور جامعۀ جهانی در اقشار به وجود آمده است ناشی از وعده های بی شمار جامعۀ جهانی و عدم تکمیل برنامه هاست. این نگرانی رفع نخواهد شد مگر در سایۀ داشتن یک چارچوب کاری عمیق و منسجم برای ادامه کارهای تمامی بخش ها. آغاز دورۀ انتقال با هر نگرشی و دیدی همراه با تحولی عظیم خواهد بود. تحولی عمیق و جامع و پیامدهایی متفاوت. یکی از پیامدهای پروسۀ انتقال انحلال تیم های بازسازی ولایتی یا PRT می باشد که بر اساس فرمان 45 ریاست جمهوری و برای تسریع بخشیدن به این روند، معینیت پالیسی ادارۀ مستقل ارگانهای محلی به حیث هماهنگ کننده در کنار سایر وزارت خانه ها کار خویش را ۀغاز نمود. معینیت پالیسی این اداره بعد از برگزاری جلسات متعدد و کاری شبانه روزی، سرانجام چارچوبی مشخص برای زمان بندی انحلال آن، تعفویض صلاحیت ها ایجاد نمود که این چارچوب مورد توجه سایر وزارتخانه های ذیدخل قرار گرفت و ریاست کمیسیون انتقال نیز بر تطبیق آن تاکید ورزیدند. که می توان آن را یکی از دستاوردهای مهم این اداره در روند انتقال نامید. درحال حاضر این چارچوب به اداره امور ارسال گردیده است تا بعد از تصویب در شورای وزیران جامه عمل پوشانیده شود . اهمیت این چارچوب: تیم های بازسازی ولایتی با حضور خویش در ولایات پلان ها و اقداماتی را روی دست داشت که درمدت حضورشان بعضی از آن به انجام، بعضی دیگر در مرحلۀ تکمیلی و بعضی دیگر تنها روی کاغذ باقی ماندند. از طرفی این پلان ها نقشی اساسی در انکشاف و توسعۀ ولایات داشته و دارد. هم چنین این تیم ها برای اجرای امورات خویش از امکانات و وسایل قابل توجه ای برخوردار می باشند. دولت جمهوری اسلامی افغانستان به این حقیقت واقف می باشد که نزدیکی به زمان انتقال و انحلال تیم های بازسازی نباید باعث عدم تکمیل پلان ها و یا ناقص ماندن کارها و بلا استفاده ماندن امکانات گردد چراکه نتایج مخربی روی حکومتداری بهتر خواهد داشت. معینیت پالیسی با درک اهمیت این موضوع و با توجه به فرمان ریاست محترم جمهوری در صدد ساخت چارچوبی برآمد تا نه تنها منجر به حصول گزارشی مفصل از عمل کردهای تیمها می گردد بلکه باعث تدوام پلان ها و انجام به وقت اقدامات نیز خواهد شد. تیم های بازسازی ولایتی که تا دیروز در دست تمویل کنندگان ما بود فردا به صورتی کاملا هدفمند، تحت رهبری دولت قرار می گیرد و همان اقداماتی را روی دست می گیرد که قبلا به آن پرداخته شده بود. جای بسی خرسندی است که امروز این توانمندی در تمام وزارتخانه های ما حس می شود که می توانند بازسازی در ولایات را به شکلی کاملا مدرن به دست گرفته و به انجام برسانند. اداره مستقل ارگانهای محلی و کادر توانمند آن، در ادامه برنامه های خویش و برای پاسداری از اهداف جمهوری اسلامی افغانستان و اهداف خویش که همان حکومتداری بهتر می باشد از هیچ کوششی دریغ نمی ورزد تا در پرتو این اقدامات آرامش، امنیت و ثبات در تمام افغانستان سایه افکند. در پایان متذکر می شویم که فقط با دستان توانمند مردم افغانستان کشور ساخته میشود و به امید دیگر کشورها هرگز نمی توانیم به سربلندی و آبادانی برسیم.