روزنامه «نیویورک تایمز» طی گزارشی در مورد بهره گیری از پهپادها توسط آمریکا، نوشت: حملات هواپیماهای بدون سرنشین، تصویر سیاست خارجی آمریکا را خشن و مخدوش و این بحث را مطرح کرده که کار هدایت پرواز این هواپیماها از سازمان «سیا» به وزارت دفاع و دولت واگذار شود. روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز روز دوشنبه سرمقاله خود را به موضوع پرواز هواپیماهای بدون سرنشین آمریکا اختصاص داده و می نویسد: دولت اوباما طرح خود برای تغییر اداره و نظارت بر کار پرواز هواپیماهای بدون سرنشین از ˈآژانس اطلاعات مرکزیˈ(سیا) به وزارت دفاع این کشور (پنتاگون) را معلق گذارده است. اگر این طرح اجرا شود کشتارهای هدفمند مظنونین به تروریسم شفافتر انجام می شود و سازمانهای مسئول در قبال آن پاسخگو خواهند بود. نارضایتی عمومی از حملات پرواز هواپیماهای بدون سرنشین به اوج خود رسیده است. تعداد این حملات که از حکومت «جورج بوش» آغاز شد از 50 پرواز به افزون بر 400 حمله رسیده است. در اثر این حملات، جمعیت زیادی از افراد غیرنظامی هم آسیب دیده و یا کشته می شوند. امروز این اصل بر آمریکاییها محرز شده است که کشتارهای هدفمند از راه دور، اصل تفکیک ناپذیر امنیت ملی آمریکاست. این موضوع بخصوص از زمانی که اوباما در دوره دوم کاری خود «جان بره نان» را به سمت مدیرکلی «سیا» منصوب کرد، بیش از پیش حائز اهمیت گشته است. سیاستهای بره نان در خصوص این هواپیماها بویژه از زمانی که سمت مشاور مبارزه با تروریسم در دولت اوباما را عهده دار بود، بسیار مورد انتقاد قرار داشت. از نمونه کشتارهای صورت گرفته توسط حملات هواپیماهای بدون سرنشین، کشته شدن «انور العولکی» شهروند آمریکایی است که در سال 2011 در یمن کشته شد. هم اکنون حملات هواپیماهای بدون سرنشین در کشورهای افغانستان ،سومالی و یمن در کنترل پنتاگون است. سیا در این کشورها برنامه مستقلی را دنبال می کند. اگر کار هدایت پرواز این هواپیماها از سیا به پنتاگون واگذار شود، عملیاتهای آن با شفافیت بیشتری انجام می گیرد. پنتاگون طبق قوانین متفاوتی و در مقایسه با سیا شفافتر عمل می کند و عملیاتهایش به تبع پیروی از قوانین بین المللی، محدودتر است. در پاکستان که این حملات عمدتا تحت کنترل سیا انجام می گیرد، تعداد حملات به 365 حمله رسیده، در یمن به 45 حمله و در سومالی تعداد انگشت شمار است. اما اگر هدایت این حملات به دست «فرماندهی عملیاتهای ویژه مشترک» زیر نظر پنتاگون سپرده شود، همین مشکلات باقی خواهد ماند. این دائره کمترین شفافیت را در دستگاه نظامی آمریکا دارد. در واقع انجام حملات هواپیماهای بدون سرنشین توسط سیا، مستمسکی است برای دولت اوباما تا حمله به افراد مسلح در مرزهای بی قانون میان پاکستان و افغانستان را به نوعی توجیه کند. پاکستان این حملات را تقبیح کرده اما طبق یک معامله سری با سیا در سال 2004 به آمریکا اجازه انجام آن را در برخی نقاط قبیله نشین داده است. در صورتی که پنتاگون پاکستان را هدف حلمه قرار دهد، این مسئله جنگ محسوب می شود اما اگر حمله بدست یک سازمان اطلاعاتی در منطقه ای بی قانون انجام شود قانون فوق صدق نمی کند. نیویورک تایمز می افزاید: اوباما وعده داده بود در این امر پنهانکاری نکند و با همکاری کنگره چهارچوب قانونی پایداری را برای پرواز هواپیماهای بدون سرنشین وضع کند. دولت اوباما باید حداکثر مسئولیت را در قبال پرواز این هواپیماها بر عهده گیرد. یک پیشنهاد این است که این کار تابع روندی قضایی بوده و در پیگیری قضایی تحت بررسی قرار گیرد و دادگاهی ویژه حکم دهد که قبل از کشته شدن شهروندان آمریکایی می توان برای کسب اطلاعات لازم از شنود استفاده کرد یا نه. http://www.nytimes.com/2013/04/08/opinion/the-trouble-with-drones.html?ref=opinion