وزیر تحصیلات عالی کشور در کنفرانس مطبوعاتی اش در باره جنجال های اخیر به نکات قابل ذکر اشاره نموده است که قضاوت را می سپاریم به شما. 1- گفته های پوهاند شهرانی مشاور با صلاحیت ریاست جمهوری در جمع محصلین اعتصاب کننده احساساتی و عاطفی بوده است. 2- اعتصاب درسی استادان و محصلین دانشگاه کابل برگرفته شده اغراض شخصی بعضی از استادان و مجریان اعتصاب درسی در این دانشگاه است. مثلا گفت استاد جلال به خاطر تبدیل نشدن دخترش از اقتصاد به طب این غوغا را راه انداخته است و بعضی دیگر به خاطر کمی معاش و شاید موضوع بورس ها و سفر های خارجی و سایر امتیازات هم از نظر بنده در پشت این اعتصاب درسی نهفته باشد. این نکات چند موضوع را میرساند: اول یا شهرانی دروغ گفته یا هم وزیر دروغ می گوید که به هر حال شرم آور است. دوم اعتصاب درسی به خاطر حمایت از رییس و استاد فیصل نبوده و نیز همه خواست های را که این اقایان عنوان می کنند شعاری بیش نیست و انها در حقیقت با این کار می خواهند وزارت تحصیلات عالی را تحت فشار اورده و روند درسی را به چالش بکشانند تا شاید از این طریق به خواسته های نامشروع شان برسند. سوم اینکه ادعای اصلاحات و عدالت و رفع تبعیض و سیاسی نشدن دانشگاه (که جدیداً کپی کرده اند و در عمل ان را نمی خواهند) از سوی این استادان و محصلینی که متاسفانه بی خبرانه به خاطر اغراض شوم چند استاد بی سواد و فاسد شعار حمایت و هورا می کنند مضحک و خنده آور است. زیرا این مجریان این برنامه اند که با به راه انداختن نزاع های زبانی و قومی و مذهبی می خواهند آب را گل آلود نموده و ماهی دلخواه خویش را بگیرند. با این وصف وزارت تحصیلات عالی باید فکری اساسی برای آوردن اصلاحات در نظام تحصیلی، بهبود کیفیت علمی دانشگاه ها، رفع اعمال هرگونه تبعیض و تعصب به هر بهانه و تامین عدالت در بنگاه های علمی کشور نماید تا باشد به ندای عدالتخواهی و اصلاح طلبی عدالتخواهان و اصلاح طلبان لبیک گفته شود و نیز از سوی دیگر ما به جامعه علمی با کیفیت و قابل اعتبار که عاری از تعصب و ستم باشد، برسیم. در غیران مسئول همه بحران ها کسانی خواهند بود که از این برنامه حمایت می کنند. مشتاق خرمی