<div style="direction: rtl; text-align: justify;">محمد محقق اخیرا بدون اینکه هم‌پیمان دیرین خود جنرال عبدالرشید دوستم را همراه داشته باشد، به تیم انتخاباتی دکتر عبدالله عبدالله پیوست. او در نامه ای به یکی از مشاوران و یاران قدیمی و نزدیک خود، جزئی ترین اتفاقات چند هفته اخیر را که بین او و سیاستمداران مطرح دیگر گذشته است، در صفحه فیسبوک خود نوشته است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">اظهارات اخیر آقای محقق در واقع یک نامه است و مخاطب آن دکتر حسین یاسا؛ سردبیر روزنامه انگلیسی زبان "آوت لوک افغانستان" است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">آقای یاسا دو روز قبل در مطلبی زیر عنوان" چهار مشورت مفت" چهار چهره سیاسی از جمله یار قدیمی و دیرینش حاجی محمد محقق را مخاطب قرار داد. حسین یاسا در این مقاله اش خطاب به آقای محقق نوشته بود:"یکی از کارهای فراموش‌ناشدنی شما حفظ همبستگی و هماهنگی میان دو ملیت برادر، هزاره‌ و ازبک‌ بوده‌ است که هر دو در تاریخ کشور ما محروم و آسیب‌پذیر بوده‌اند".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">آقای یاسا در ادامه افزوده است:"یکی از وظایف مهم شماست تا هر تیمی را که انتخاب می‌کنید در کنار هم بوده و از جایگاه یکدیگر دفاع کنید و به تنهایی سفر نکنید که راه از خطر خالی نیست".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">آقای محقق اما در پاسخ، ضمن اینکه دلایل این اقدام را توضیح داده، جزئیات تمامی دیدارهای مهم بین خودش و دیگر رهبران سیاسی را افشا کرده است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">در کارزار انتخاباتی، محمد محقق برخلاف گذشته با تنها گذاشتن یار قدیمی خود جنرال دوستم در جبهه ملی به خیمه داکتر عبدالله عبدالله وارد شد و به تیم انتخاباتی وی پیوست. این امر، باعث تعجب و حیرت اکثر کارشناسان و همپیمانان آقای محقق شد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">وی در این نامه سرگشاده، ضمن تشریح دلیل این اقدام، جزئیات و محتوای نشست های او با رهبران سیاسی را برملا کرد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">محقق در نامه خود به دیدار خود با جنرال دوستم و عطامحمد نور در تاشکند اشاره کرده و یادآور شده است:"به تاریخ 13 اکتوبر در تاشکنت (تاشکند) ما سه نفر (محقق، دوستم و عطامحمد نور) در منزل کمال ریش، تعهد و قرآن کردیم که در انتخابات یکجا می رویم. دوستم و عطامحمد نور دست دادند و من از بالاى دست هردو گرفتم به شوخى گفتم که به خاطرى من دست هردوى تان را محکم می‌گیرم که باز هردوى تان جدا نشوید؛ ولى وقتی که داخل افغانستان آمدیم جنرال صاحب دو چیز دیگر را مطرح کرد؛ یکى اینکه با داکتر عبدالله نمی‌رویم دوم اینکه معاونت می خواستند که این دو خواسته عملى نبود و شرائط افکار عمومى داخل و خارج آن را پذیرا نبود".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">وی در ادامه نامه به دلایل عدم حمایت خود از کاندیدای مورد نظر تیم حاکم(ارگ ریاست جمهوری) گفته و نوشته است:"تیم جناب کرزى دفعه قبل با وحدت و جنبش تعهدنامه امضا کردند؛ ولى بعد از پیروزى به تعهدات خود پشت پا زدند و بدقولى کردند و پنج سال دچار مشکل شدیم. از کجا معلوم که بار دیگر آن کار را نمی کرد".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">محقق تصریح کرد:"جناب خودى هاى ما در مسیر راه ارگ چندین کمین سیاسى انداخته بودند که عبور از آن، کار حضرت فیل رحمة الله علیه بود. درست است که رییس جمهور از من دعوت کرد که بیا در تیم اشرف غنى و یا زلمى رسول کار کن؛ ولى در جریان صحبت دریافتم که یک دعوت سرسرى و غیرواقعى است و بعداً که از عطامحمد نور براى معاونت اول دعوت کرد ایشان گفتند که باید محقق هم در تیم باشد، قبول نکرده بود و گفته بود که شما بیایید؛ ولى محقق مشکل دارند. بعداً که زلمى رسول به تاریخ 30 میزان 20 سپتمبر به خانه ما آمد، زمانى بود که یک روز پیش ما با جمعیت تعهدنامه امضا کرده بودیم. دیگر مناسب نبود که من تعهدم را بشکنم و یا بر سر راه یافتن به تیم ارگ با هم‌نژادهایم خلیلى و… مسابقه کنم".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان درباره عدم حمایت از احمدضیا مسعود، همراه سیاسی خود در جبهه ملی چنین نگاشته است:"تنها رأى هزاره و ازبک براى پیروزى در انتخابات کفایت نمی کرد. ما باید رأى تاجیک ها و قسماً پشتون ها را هم می داشتیم. مخازن رأی تاجیک با ایشان نبود.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">صلاح الدین ربانى از آدرس جمعیت، استاد عطامحمد نور از آدرس شمال و قانونى با سوابق انتخاباتى قبلى در انتخابات ریاست جمهورى اوّل و دو دور پارلمان هرسه از عبدالله حمایت می کردند".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">وی افزود:"طى جلساتى که با کشورهاى ذیدخل در قضیه افغانستان داشتم به شمول کشورهاى شرقى و غربى هرقدر که احمدضیا را مطرح می‌کردیم هیچکدام شان در انتخابات آینده بالاى ضیا لنگر نداشتند(حمایت نمی‌کردند) پس چطور می‌توانستیم با کسى تیم بسازیم که نه حمایت داخلى دارد و نه مقبولیت بین المللی".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">محقق تنها حامی احمدضیا مسعود در میان تاجیک ها را امرالله صالح عنوان کرد و نوشت که ایشان (صالح ) پایگاه اجتماعى قوى ندارد و فقط در تهمت زدن مهارت دارد. امرالله صالح نیز به این قسمت از سخنان محقق پاسخ داده که در همین مطلب به آن پرداخته می شود.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">محقق در ادامه این نامه یادآور شده است که برای تجمیع نظرها در مورد احمدضیا و داکتر عبدالله نشست هایی برگزار شد؛ اما به نتایج ملموسی دست نیافتند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">وی در تشریح ماجرا افزود:"در جلسه جبهه ملى در منزل احمدضیا فیصله و قرار شد که یک هیأت شش نفره از اتحاد انتخاباتى تکلیف کاندیداتورى را میان (عبدالله و ضیا) مشخص کند که عبارت بودند از اینجانب، جنرال دوستم، امرالله صالح، یونس قانونى، صلاح الدین ربانى و عطامحمد نور. با آمدن دوستم از شمال جلسه شش نفر هیأت منصفه را به منزل من دعوت کردم تا تکلیف را روشن کنیم. جنرال در این نشست اشتراک نکرد؛ زکى(ذکی) را فرستاد. صالح که اشتراک کرد؛ ولى پیام ضیا را آورد که اگر فیصله بر(به) نفع من نباشد قبول ندارم و جلسه بى نتیجه ماند".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">قرار شد تا به خانه ضیا(احمدضیا مسعود) برویم، زکى(ذکی) و صالح برای هماهنگی رفتند؛ اما ضیا قهر کرده جلسه را قبول نکرده و دروازه خانه را به روى عالم و آدم بسته، فردا در منزل جنرال دوستم اعضاى جبهه ملى جمع شدیم. ضیا از من گلایه کرد که شما طرح ریاست جمهورى مرا نپزیرفتید(نپذیرفتید). من گفتم شما باید بین خود حل می کردید و یا هیأت شش نفره حکم می کرد، نه اینکه بر سر ما مى انداختید. قهر کرد گفت: من بعد از این فقط حق سیاسى خود را محفوظ می دارم" .</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">اگرچه در مورد صحت و سقم اظهارات راوی(محقق) از وقایع، سؤالات زیادی مطرح است، از جمله اینکه وقایع همانگونه که تعریف شد اتفاق افتاده است و آیا ناگفته های دیگری هم مانده است یانه؛</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">اما آنچه واضح است این است که محتوای این نامه باعث رنجش و دلخوری یاران و دوستان سابق محقق خواهد شد که در روزهای اخیر صدای آنها شنیده خواهد شد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">تاکنون امرالله صالح؛ رئیس پیشین امنیت ملی که در نامه محقق به عنوان آدم "تهمت زن" مطرح شده، به نامه آقای محقق جواب داده و با لحن تندی وی را به مشورت کردن با خارجی‌ها و مراجعه به کشورها و سفارتخانه‌های خارجی برای تصمیم گیری های سیاسی متهم کرده است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">صالح در قسمتی از جوابیه خود نگاشته است:"من مانند شما لقب تقلبی استادی ندارم. من مانند شما تلویزیونی که مصارف آنتن هایش را یک سازمان استخباراتی و معاش مامورین اش را سازمان استخباراتی دیگر بدهد ندارم. من قبل از گرفتن تصمیم های سیاسی به سه کشور همسایه سفر نمی کنم. من پیمان هایم را با متحدین ام در سفارتخانه ها و مهمانخانه های استخباراتی در کشورهای همسایه نه؛ بلکه در شهر کابل می بندم. از ذکر ملاقات های تاریک با خارجی های شرقی و غربی به خاطر چانه زنی بر سرنوشت کشورم پرهیز و شرم می کنم. برخلاف شما که آن را معیار اساس و معیار بلی و نخیر در انتخاب تان قرار می دهید".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">امرالله صالح با بیان اینکه به خاطر آرمانی که دارد به صورت مدنی و قانونمند مبارزه می کند و با کسی زد و بند مخفی ندارد، خطاب به محقق نگاشته است:"این معاون شما بود که با اسناد جاسوسی با (آی اس آی) دستگیر شد و اگر سیاست تضرع و دستبوسی شما به ارگ نمی بود، او باید زندانی می شد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">من اگر پایگاهی دارم یا ندارم اعتقادم به آرمان ها، ارزش ها و حقوق انسان ها در موقف گیری های علنی و حریم خصوصی ام یکی است. من پابند اخلاق اسلامی و وطنی خود هستم."</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">جنرال دوستم یار دیرینه محقق نیز در مقام پاسخ برآمده و گفته است:"بالاخره از صحبت هاى استاد همان برمی آید که همه تصور داشتیم. پشتون اول، تاجیک دوم و هزاره سوم".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">دوستم تصریح کرده است:"همه خواسته هایی که به نام ملیت مطرح کردید چه شما و چه همه آنهایی که در این نامه از ایشان نام بردید فقط و فقط از نام ملیت و از شرایط ایجادشده استفاده سوء براى به دست آوردن امتیازهاى انفرادى می کنید؛ ورنه جناب خلیلى دوبار متواتر معاون بودند؛ ولى قوم برادر هزاره هرچه در این دوازده سال به دست آورد از زحمات خودش بود نه معاون صاحب رییس جمهور(هنوز مساله بهسود مجهول باقى است!)".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">دوستم با رد استدلال قومیت در انتخابات گفت:"رسم استدلال قوم اول، دوم، سوم و چهارم نشانه زبونی است. اگر از راه منطق شما راه رویم یک هزاره یا ازبک رییس جمهور شدن را فقط باید در رؤیاى خویش نظاره کنیم. اگر ما به نظر شما (برای ریاست جمهوری) تخیلگرانه و واهى فکر می کنیم بازهم اشکالی ندارد که اینچنین باشد؛ زیرا که جاها عوض خواهد شد و شما به جاى آقاى خلیلى عرض اندام خواهید کرد و ما همین زندگى فعلى یا به قول شما برادر چهارمى را با یک یا دو وزارت پسیف عنایت شده از طرف تیم شما به پیش خواهیم برد".</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">به هرحال و گذشته از همه واکنش ها و پیامدهای احتمالی این افشاگری، آنچه مبرهن است این آغاز روشی است که با اطلاع افکار عمومی از قضایا، معاملات و گپ های پشت پرده نشست های سیاسی چهره واقعی افراد، مشخص و تصمیم گیری برای مردم جهت تائید یا رد افراد آگاهانه‌تر صورت گیرد.</div>