«گزینه صبر» به جای «گزینه صفر»؛ عقب‎نشینی «ناتو» در برابر «کرزی»

<div style="direction: rtl; text-align: justify;">پس از ماه‎ها تلاش و تهدید‎‎ مقامات بلند پایه آمریکایی برای واداشتن کرزی به امضای پیمان امنیتی، اکنون دبیرکل ناتو به بی‎نتیجه ‎ماندن این تلاش‎ها اذعان کرده است.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">اظهار ناامیدی «راسموسن» از امضای پیمان امنیتی کابل-واشنگتن در حالی در فضای سیاسی افغانستان طنین انداز می‌شود که از ماه‎ها قبل رسانه‎های همسو با مواضع آمریکا در افغانستان، برای برشمردن و برجسته‎کردن تبعات عدم امضای پیمان امنیتی تلاش می‎کنند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">این در حالی است که پیش از این، ناتو نیز اعلام کرده بود که بخش بزرگی از کمک‎ها و فعالیت‎های آن‎ها در ارتباط با افغانستان، به امضای پیمان امنیتی کابل – واشنگتن مربوط و مشروط می‎باشد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">در همان حال، ناتو و همچنین مقامات آمریکایی از محدودیت زمانی برای امضای پیمان امنیتی سخن گفته بودند؛ اما اظهارات این بار راسموسن از انعطاف بیشتر و تغییر جدی در رویکرد ناتو نسبت به امضای پیمان امنیتی حکایت دارد و می‎توان آن را اعلام مرگ ضرب الاجل‎های قبلی از سوی ناتو و مقامات آمریکایی در این مورد عنوان کرد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">اظهارات اخیر راسموسن، حکایت از نرمش و ملایمت بیشتر در مواضع آمریکایی‎ها نسبت به پرونده پیمان امنیتی با افغانستان دارد؛ زیرا به احتمال زیاد، اظهارات انتقاد آمیز و افشاگرانه کرزی، امکان اظهارنظر مقامات آمریکایی را در این مورد از میان برداشته است و این بار آمریکایی‎ها خواسته‌اند به صورت غیر مستقیم و از زبان راسموسن در این باره، موضع خود را اعلام دارند تا حساسیتی را ایجاد نکند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">نکته قابل تامل دیگر در گفته اخیر راسموسن این است که او اعلام کرد: منتظر می‎مانند تا رئیس جمهور آینده افغانستان این پیمان را امضا کند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">انتظار آمریکا برای امضای پیمان با رئیس جمهور آینده امری است که بر روند انتخابات به صورت قطعی تاثیر خواهد گذاشت و آمریکایی‎ها را به تلاش بیشتر به دخالت در روند انتخابات، وادار خواهد کرد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">از سوی دیگر ممکن است این مسئله، برخی نامزدهای انتخاباتی را وادار کند تا با وارد شدن در چرخه تعامل و توافق با غرب و به کمک وعده و وعید امضای پیمان امنیتی، بتواند از حمایت آمریکا برخوردار گردد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">اعلام موضع موافقت با امضای پیمان امنیتی از سوی هر کاندیدی، می‎تواند حساسیت‎های زیادی را علیه آن شکل دهد و طالبان را به تحرک بیشتر نظامی وادارد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">قابل یادآوری است که اظهارات قبلی ناتو و اعمال فشارهایی که پیش از این از سوی مقامات آمریکایی بر کرزی صورت گرفت، همگی معطوف به برجسته‎کردن نیازهای افغانستان به امضای این پیمان بود و در راستای بزرگنمایی تهدیداتی استفاده می‎شد که در صورت خروج نظامیان خارجی متوجه افغانستان خواهد بود.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">اما کرزی رئیس جمهور همچنان بر پافشاری بر مواضع قبلی خود ثابت و استوار ماند و بر پیش‎شرط‎های خود تاکید کرد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">سرانجام امتناع کرزی، آمریکایی‎ها را به راه‎اندازی تبلیغات گسترده رسانه‎ای علیه مقاومت و مواضع کرزی واداشت؛ طوری که رسانه‌های هم‎سو با آمریکا، در داخل و خارج از افغانستان به برجسته کردن خطرات ناشی از تاخیر در امضای پیمان امنیتی پرداختند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">کرزی نیز در برابر این تبلیغات وسیع رسانه‎ای خاموش و بی‎تفاوت ننشست و به اظهارات افشاگرانه و انتقادهای تند علیه آمریکا اقدام کرد؛ اظهاراتی که از بسیاری اقدامات مداخله جویانه و زورگویانه آمریکا در افغانستان پرده برداشت و افکار عمومی را در کشور به پشتیبانی از مواضع کرزی بسیج کرد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">در این جنگ تبلیغاتی که آمریکا آغازگر آن بود، نیز کرزی سرافراز و پیروزمندانه جریان بازی را به نفع خود مدیریت کرد و رقیب خود (آمریکا) را مغلوب و مقهور افشاگری‌های به موقع خود ساخت و به احساسات انزجار از آمریکایی‎ها در افغانستان ابعاد تازه و عمق بیشتری بخشید.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">کار به جایی رسید که هواداران مواضع آمریکایی در افغانستان، شایعاتی را پخش کردند که حکایت از خشم آمریکا و اعلام «گزینه صفر» توسط «اوباما» در سخنرانی سالانه وی داشت؛ اما اوباما، نه تنها اینکه از گزینه صفر یادآوری نکرد، بلکه اظهارات متفاوتی داشت.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">در نهایت آمریکا با در نظر داشت حمایت مردمی از موضع‎گیری‌ها و مقاومت کرزی- مجبور شد تا به گونه‌ای غیر مستقیم و از زبان راسموسن به جانب کرزی پیام فرستد که هیچ‎گونه محدودیت زمانی برای امضای پیمان امنیتی وجود ندارد و از اعلام گزینه صفر نیز خبری نیست.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">این در حالی است که کرزی برای اثبات و استحکام اظهارات ضد آمریکایی خود، دلایل و شواهد کافی در دست دارد؛ زیرا او به مواردی اشاره می‎کند که برای تمام مردم افغانستان محسوس و قابل درک می‎باشد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">کرزی از عدم صداقت و جدیت آمریکا در راستای مبارزه با تروریسم شاکی و ناراضی است؛ امری که بخش بزرگی از مردم افغانستان آن را احساس کرده‌اند و به شدت به آن اعتقاد دارند.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">به نظر می‎رسد آمریکا به این نتیجه رسیده است که اعمال فشار و اصرار زیاد برای امضای این پیمان، روی کرزی اثر و ثمری ندارد؛ زیرا او، در واپسین ماه‎های حکومت‎داری خود، نمی‎خواهد کاری کند که به عنوان نکته نامطلوب در کارنامه زمامداری وی ثبت گردد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">از سوی دیگر، پذیرش پیش‎شرطهای کرزی برای آمریکا سخت و سنگین و پرهزینه است و حتی ممکن است پذیرش برخی از این پیش‎شرطها با منافع منطقه‎ای آمریکا سازگاری نداشته باشد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">بنابراین آمریکایی‎ها «گزینه صبر» را به «جای گزینه صفر» در دستور کار خود قرار داده و انتظار می‎کشند تا رئیس جمهور آینده – که شاید از مواضع ملایم تری در برابر آمریکا بهره می‌برد این پیمان را امضا کند.</div>