<div style="direction: rtl; text-align: justify;"> باشندگان ولسوالی ارگو اکنون در آواره گی به سر می برند، آن ها اکنون از ترس لغزش‌های احتمالی بعدی زمین روی تپه ها به سر می برند. کاروان یکی از آواره‌گان‌ ارگو می گوید:" زندگی مه رفت، کل چیز مه رفت، یک کیک می یارند و بر ده نفر می دهند. "</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">آی بلند یکی دیگر از آواره شدگان است، اندکی آب و چند پارچه نان خشک غذای دو شبش بوده است. او که خودش در این رویداد زخم برداشته است خانواده اش از این رویداد جان سالم به در برده اند، آی بلند می گوید:" اشتک ها گشنه مانده دو روز است، خیمه نمیتن، آب نمیتن."</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">این آوارگان گاهی هفت خانواده در زیر یک چادر به سر برده اند، آن ها می گویند که چادر دیگری ندارند، یکی از این آوارگان می گوید:" هفت فامیل استیم، ترپال ره از قریه دیگه طلبیدیم، هیچی نداریم."</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">شماری از این کودکان از شدت بیماری نه نان می خورند و نه آب می نوشند. داکتر نوراحمد شهیم می گوید:" مریض ها بیشتر زخمی بودند، همچنان مریضانی بودند که ضعف کرده بودند از اثر ترس و وحشت."</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">مردم به گرسنگان نان خشک می آورند، اما تپه های این ولسوالی دشوار گذر استند و دو روز است که نان و آب برای آواره گان نرسیده است. نخستین کاروان های غذا و پوشاک امروز به ارگو رسیدند، این کمک ها شامل، پتو، فرش، آرد، گندم و برنج استند، اما این مردم مواد سوخت ندارند تا این مواد غذایی را بپزند.</div>