نزدیک به ده در صد از خانواده ها در ولایت بلخ به گونۀ مستقل دسترسی به مواد غذایی ندارند و کاملا وابسته به کمک دیگران هستند. داکتر فردین،مسوول بخش مصونیت غذایی موسسه اکشن اید، با ابراز این مطلب می گوید که این خانواده ها شامل زنان بی سرپرست ، کودکان یتیم ،معلولان، و کارگران روزمزد می باشند. وی که امروز در مراسم گرامی داشت از روز جهانی غذا در شهر مزار شریف ولایت بلخ به خبرنگاران معلومات می داد، تصریح کرد که حدود هشتاد در صد مردم در بلخ با کمبود مواد غذایی و فقر مواجه هستند. داکتر فردین ،عدم دسترسی این خانواده ها به مواد غذایی را نگران کننده خواند و اظهارداشت که حدود 9 میلیون انسان در کشور زیر خط فقر زندگی می کنند. مسوول بخش مصونیت غذایی موسسه اکشن اید ،بحران مالی دنیا، حوادث طبیعی مانند زلزله، سیلاب و خشکسالی را از عوامل اصلی کمبود مواد غذایی دانسته، خاطر نشان ساخت که این مشکل عمدتاً به نسبت کمبود آب زراعتی در افغانستان احساس می شود. او گفت مطابق سروی که به دست آنها رسیده، نشان می دهد که حدود هشت میلیون هکتار زمین زراعتی در افغانستان وجود دارد که تنها 20 در صد این زمین کشت می شود و متباقی به دلیل کمبود آب زراعتی بدون کشت می ماند. منبع، تاکید ورزید که اگر دولت برنامه هایی را جهت از میان برداشتن کمبود آب زراعتی و رشد زراعت در افغانستان روی دست بگیرد، دیگر با کمبود مواد غذایی مواجه نخواهد شد. داکتر فردین می گوید از سوی دیگر همه ساله تعداد زیاد مردم نظر به مشکلات راه ها و برف باری های شدید ،دسترسی محدود به مواد غذایی و مارکیت دارند. شماری از دهاقین در بلخ نیز ابراز تاسف می کنند از اینکه با وجود داشتن دریای آمو در تمامی قسمت های شمالی این ولایت ، باگذشت هر سال کمبود مواد غذایی زیادتر شده و وابستگی به مواد کمکی و وارداتی بیشتر می گردد. آنها به این باوراند که اگر دولت، مشکل کمبود آب زراعتی را حل کند، محصولات زراعتی افزایش یافته و دیگر مشکل کمبود مواد غذایی احساس نمی شود. صلاح الدین، مسکونه ولسوالی دولت آباد ولایت بلخ گفت در این ولسوالی هشت هزار جریب زمین زراعتی وجود دارد که سالانه تنها دو هزار جریب زمین زراعتی کشت می شود. وی افزود : قلت آب عامل اساسی است که اکثر زمین ها کشت نمیشوند، علاوه بر این تخم های بذری اصلاح شده هم به وقت و زمانش نمی رسد و اگر چنانچه این دو مشکل حل شوند، دیگر آنها نیاز به کمک جهانی پیدا نمی خواهند کرد. روزی بای، باشنده دیگر این ولسوالی می گوید : وختی که او "آب" نباشه دهقان نمی تانه که کشت کنه و حاصل برداره. مسوولان زراعت و مالداری ولایت بلخ میگویند که نزدیک به 300 هزار هکتار زمین آبی در این ولایت وجود دارد که در آن بیشتر گندم، پخته، شالی و خربوزه کشت می شود . به گفتۀ آنها، اگر قلت آب زراعتی بر طرف شود و تراکتورها به اندازه کافی در اختیار دهاقین قرار بگیرد، محصولات آنها چند برابر خواهد شد.