<p style="text-align: justify;">خانوادههای 31 مسافر ربوده شده از کشته شدن 2 تن از این ربوده شدهگان خبر میدهند. این خانوادهها که هنوز هم در خیمههای اعتراضی در پارک زرنگار کابل به سر میبرند میگویند؛ اطلاعاتی بدست آورده‌اند که 2 تن از ربوده شدهگان در نتیجهی عملیات نظامی و یا هم از سوی ربایندهگان کشته شدهاند.<br /> این در حالی است که نیروهای امنیتی این گفته‌ها را تأیید یا رد نمی‌کنند.<br /> با گذشت 64 روز هنوز از سرنوشت 31 مسافر ربوده شده خبری نیست. خانوادههای این ربوده شدهگان در زیر چادرها و فضای خاک آلود این روزهای کابل در آرزوی بازگشت مسافران خود شب و روز را سپری میکنند؛ اما از مسافران پیام‌های بدی برای آنان رسیده است.<br /> علی احمد برادر یکی از ربوده شده‌گان اظهارداشت: "ما خبر شدیم که دو نفر از مسافران ما کشته شده‌اند اما نمی‌دانیم در نتیجه‌ی عملیات نظامی دولت کشته شدند یا گروگان گیران آنان را کشته‌اند."<br /> نعمت‌الله پسر یکی از ربوده شده‌گان نیز افزود: "اگر حکومت پس از دو ماه جسدهای مسافران‌مان را برای ما تسلیم کند خیلی دردناک خواهد بود و ما هم خاموش نخواهیم ماند."<br /> نسیمه مادری است که بیش از دو ماه است که خواب از چشمانش رفته است و انتظار آمدن دو پسرش را می‌کشد.<br /> وی می‌گوید:" هیچ خبر ندارم که اولادهای ما کجا هستند."<br /> ظاهر برادر یکی از ربوده شده‌گان خاطرنشان کرد: "در شورای امنیت که ما رفته بودیم رئیس جمهور به رحمت‌الله نبیل رئیس عمومی امنیت ملی گفت که بعد از هر سه روز به خانواده‌های این مسافران نتیجه‌ی پیشرفت‌هایتان را بگویید اما 25 روز از این گپ میگذرد به ما هیچ کس احوال نداده است."<br /> به گفتهی فعالان جامعه مدنی با افزایش ناامنیها و داغ شدن اوضاع سیاسی رویداد ربوده شدن 31 مسافر آرام آرام به فراموشی سپرده شده است.<br /> باقی سمندر فعال جامعه مدنی خاطرنشان کرد: "اگر پسر اشرف غنی، عبدالله عبدالله، محمد محقق و یا سرور دانش ربوده می‌شدند آیا آنان خاموش می‌مانند هرگز نه! من می‌خواهم بگویم که اولادهای دیگران هم اضافی نیستند."<br /> مردان نقاپ پوش به روز چهارم ماه حوت پارسال با متوقف کردن دو موتر مسافربری در ولسوالی شاه جوی ولایت زابل 31 مسافر را از موتر پایین کردند و آنان را به محل نامعلومی بردند.</p>