<p style="text-align: justify;">درست شش ماه پیش، 31 نفر مسافر در مسیر کابل – قندهار، توسط گروه های شورشی به گروگان گرفته شدند.<br /> حکومت با تلاش های زیاد توانست پس از سه ماه، 19 تن از مسافران ربوده شده را از نزد این گروه، آزاد کند؛ اما اکنون دو ماه می شود که از سرنوشت مسافران باقی مانده خبری نیست.<br /> عدم آگاهی از سرنوشت 12 مسافر، اعضای خانواده های شان را سخت نگران کرده است.<br /> اعضای خانواده 12 مسافر ربوده شده می گویند: حکومت می داند که مسافران در کجا نگهدارمی شوند؛ اما برای رهایی آن ها اقدام نمی کند.<br /> در خیمه تحصن در پارک زرنگار نزدیک ارگ ریاست جمهوری، دو مادر چشم به انتظار جگرگوشه های شان است. مادرانی که نزدیک به شش ماه می شود از فرزندان شان اطلاعی ندارند.<br /> در خیمه تحصن، مادری است که دو جگرگوشه اش در قیدربایندگان بود که یکی از آن ها در میان آزادگان شدگان بود و هنوزهم پسر دیگر این بانو، آزاد نشده است.<br /> بانوی دیگر نیز در میان این خیمه ها منتظر فرزندش است. پسر این بانو در ولایت هرات دانشجو بود. وی خواست تا تعطیلاتش را در آغوش خانواده اش بگذراند؛ اما تقدیر یاری اش نکرد و به چنگ ربایندگان افتاد.<br /> از سویی هم؛ برخی از فعالین مدنی از اقدامات تازه برای رهایی این مسافران سخن می زنند.<br /> محبوب سراج عضو فعالین مدنی به رهبران حکومت پیشنهاد می کند که رهایی 12 مسافر باقی مانده را در آجندای گفتگوهای صلح درج کند.<br /> این عضو فعال مدنی تاکید کرد که با انجام گفتگوهای صلح، مسافران باقی مانده با زندانیان طالبان معامله شود.<br /> اقدامات فعالین جامعه مدنی و برپایی خیمه اعتراض در راستای رهایی مسافران ربوده شده، تاثیر خوبی در رهایی مسافران داشته است.<br /> فعالین مدنی تلاش دارند تا در روزهای نزدیک، فشارهای جدی بالای حکومت وارد کنند تا مسافران باقی مانده از چنگ ربایندگان آزاد شوند.</p>