<p style="text-align: justify;">منصور فقیریار، دروازه بان و کاپیتان اسبق تیم ملی افغانستان، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.<br /> به نقل از فوتبالنامه، فقیریار که در اواسط سال 2014 از ناحیه پا دچار مصدومیت شد، برای آخرین بار در اولین مسابقه افغانستان در مسابقات مقدماتی جام جهانی مقابل سوریه به زمین رفت اما بعد از گذشت حدود نیم ساعت، نتوانست به بازی ادامه دهد. با اینکه وی بعد از آن تلاش کرده است تا با انجام عملیات و تمرین به وضعیت عادی بر گردد، اکنون داکتران معالج در آلمان به او گفته اند: شانس او برای ادامه فوتبال خیلی کم است. بعد از ماه ها بی تمرینی، فقیریار اکنون 20 کیلو گرم وزن اضافه کرده است.<br /> فقیریار در مصاحبه با روزنامه ویسیر کوریر در آلمان گفته است که وی اکنون تمرکز اش را روی کمک به کودکان پناهجو از طریق دانشگاه برمن در آلمان متمرکز ساخته است و می خواهد در افغانستان نیز به اطفال کمک کند. روی همین منظور، وی بنیاد منصور فقیریار را تاسیس کرده است. این احتمال نیز وجود دارد که فقیریار روی مربیگری فوتبال کار کند. وی سند ب مربیگری فوتبال را در اختیار دارد.<br /> فقیریار روی ماستری خود در رشته مهندسی نیز کار می کند و در بهار آینده سند ماستری را خواهد گرفت. فقیریار که اکنون 30 سال دارد در سال 1987 از کابل به آلمان مهاجرت کرد. او در کنار دروس مکتب، به فوتبال نیز پرداخت و در تیم های پایه بازی کرد. او اول به اوبرنیولند پیوست. اوج حضور فوتبالی او در تیم اولدنبورگ بود که بر علاوه وظیفه دروازه بانی، کاپیتان این تیم نیز بود. اولدنبورگ از تیم های خوب لیگ چهارم آلمان است و امسال احتمال دارد به لیگ سوم صعود کند. فقیریار از دسامبر 2014 به این طرف قرارداد ندارد و با مصدومیت و عواقب آن دست و پنجه نرم کرده است.<br /> فقیریار از سال 2011 برای افغانستان دروازه بانی کرد و 23 بار برای افغانستان به میدان رفت. وی به حیث بهترین بازیکن مسابقات جنوب آسیا در سال 2013 شناخته شد. وی با مهار دو پنالتی در مسابقه نیمه نهایی جنوب آسیا در سال 2013 به سمبول وحدت و نماد افتخار افغانستانی ها بدل شد.<br /> در نبود فقیریار، افغانستان باید روی دروازه بان های جایگزین و جوان سرمایه گذاری کند.</p>