مشکلات اقتصادى سبب شده که بیش از30فیصد باشنده گان ولسوالی ورس و پنجاب ولایت بامیان، از محلات بودوباش شان بیجا شوند. ولسوالی ورس ولایت بامیان، با اراضی کوهستانی و راه های صعب العبور، در فاصلۀبیش از 100 کیلومتری مرکز این ولایت موقعیت دارد و با ولایت دایکندی هم مرز است. باشنده گان این ولسوالی، اکثراً اقتصاد ضعیف دارند و دراین اواخر، یکتعداد آنها به سایر ولایات کوچیده اند. حاجی سلیمان میرزایى ولسوال ورس تایید کرد که مردم این ولسوالى، به شکل دسته جمعی محلات بودوباش شانرا ترک کرده اند. وى به پژواک گفت که بیش از30درصد جمعیت 160هزار نفری این ولسوالی، از ماه سرطان سال گذشته به اینطرف، منازل خود را ترک کرده و به هرات، بلخ و کابل کوچیده اند. وی عامل کوچیدن مردم این ولسوالى را، متضررشدن از ناحیۀ سرازیرشدن سیلابها، بیکاری و کم زمینی آنها عنوان کرد. میرزایی اظهار داشت که سال گذشته، سرازیرشدن سیلابها50 درصد زمین های زراعتی این ولسوالی را تخریب نمود و به دهاقین و مالداران، صدمۀ زیادی رساند. وی علاوه کرد که مسولان محلى ولایت و ادارۀ مبارزه با حوادث طبیعی در کابل را، چندین مرتبه به صورت کتبی و شفاهی در جریان این مشکلات، گذاشته اند. وى گفت: "تاکنون به خواستهاى مارسیده گى نکدن." ولسوال خاطرنشان نمود که بیکاری و کم زمینی مردم نیز سبب کوچیدن یکتعداد مردم این ولسوالى، گردیده است. وى افزود که باشنده هاى ولسوالى ورس، اکثراً مصروف پیشۀ دهقانى و مالدارى اند. میرزایى گفت ایجاد زمینۀ کار در مقابل غذا، یگانه راهی است که میتواند جلو بیجا شدن مردم آن ولسوالى را بگیرد. ولسوال علاوه کرد که روزانه بطور اوسط، 40 الی 50 خانواده به خاطر اخذ تذکره، به دفتر ثبت احوال نفوس مراجعه میکنند و همه میگویند که قصد کوچیدن از این ولسوالی را دارند. به گفتۀموصوف، مردم از همه قریه های این ولسوالی بیجا شده اند؛ اما بیشتر آنها باشنده گان مناطق شیوقل، قرغجور، اسپی غو، لیگان و پجندور بوده اند. مسوولان محلى ولسوالى پنجاب ولایت بامیان نیز ازبیجا شدن یکتعداد باشنده هاى آن ولسوالى، نگران اند. سید حبیب الله رضایی ولسوال پنجاب، تایید کرد که یکتعداد مردم آن ولسوالى از اثر فقر، مجبور به ترک خانه و کاشانۀ شان شده اند. وی گفت: "فقر در ولسوالی پنجاب این ولایت، عواقب نا گوار دارد." ولسوالى پنجاب، در70 کیلومتری مرکز ولایت بامیان موقعیت دارد. رضایی اظهار نگرانى نموده گفت که از اثر اثر فقر و کوچیدن مردم آن ولسوالى، امکان دارد هفت باب مکتب در این ولسوالی تعطیل گردد و چندین قریه از سکنه خالی شود. وی افزود که بیشتر مردم، اطفال خود را از مکتب خارج نموده و به کارهای دهقانی گماشته اند و همچنان یکتعداد اطفال دیگر، با والدین شان این ولسوالی را ترک گفته اند. محمد اسدی مدیر قریه جات ولسوالی ورس، به پژواک گفت اکثر باشنده هاى این ولسوالی که خانه و کاشانۀ شانرا ترک میکنند، مدعى اند که روزگارشان تنگ است و شب و روز را به سختی میگذرانند. وی افزود که در مدت ده ماه گذشته، از هرقریه 5 الی 20 فامیل بیجا شده اند. محمد موسی باشنده منطقۀ شیوقل که به خاطر اخذ تذکره برای فرزندان خود، به مرکز ولسوالی ورس آمده بود، به پژواک گفت: "هفتۀ آینده با خانوادم به هرات میرُم." وی افزود که با مشکل اقتصادی مواجه است و نمی تواند مخارج خانوادۀ خود را تامین نماید. موسی گفت: "به خاطری تذکره میگیرم که اولادهایم بتانن درهرات، شامل مکتب شون." مبلغ کربلایى یکی از متنفذین ولسوالی ورس، دلیل اساسى کوچ کردن مردم را بیکاری عنوان کرد. کربلایى افزود که مردم ورس، در طول سال فقط 4 ماه بالای زمین کار میکنند و 8 ماه دیگر، بیکار می باشند. وی علاوه کرد که اگر به این مشکل مردم ولسوالی ورس رسیده گى نشود، بیش از نصف مردم خانه های خود را ترک خواهند کرد. عبدالرحمن احمدی سخنگوی والی بامیان با تایید گفته های ولسوال ورس، به پژواک گفت که مقام ولایت هیئتی مختلط از شورای ولایتی، ادارات ذیربط و بعضی مؤسسات همکار را به خاطر بررسى مشکلات مردم، به آن ولسوالى اعزام کرد. احمدی افزود که گزارش هیئت یادشده، ازطریق مقام ولایت به کابل فرستاده شد؛ اما تا کنون اقدامی صورت نگرفته است. وی علاوه کرد که از طرف حکومت محلی و بعضی مؤسسات، کمک هایی به آن منطقه فرستاده شده؛ اما کافی نبوده و در این مورد، باید از مرکز اقدام صورت گیرد.