نیویورک تایمز نوشت : بن لادن محصول حقارتی بود که معامله میان جهان مصرف کننده نفت و دیکتاتورهای عرب صاحب نفت بر اعراب تحمیل کرده بود . این روزنامه آمریکایی در مقاله ای به قلم " توماس ال فریدمن " افزود : همه ما در اروپا ، آمریکا ، هند و چین با جهان عرب به مثابه کلکسیونی از پمپ های بنزین بزرگ رفتار کردیم و این پیام بنیادین را به دیکتاتورهای صاحب نفت فرستادیم که همچنان شیرهای نفت خود را باز و قیمت ها را پایین نگاه دارید و هرگز مزاحمتی برای اسرائیل فراهم نسازید در آن صورت می توانید هرگونه دلتان خواست با مردم خود رفتار کنید و آنها را به پشت پرده بفرستید تا چشم ما به آنها نیفتد . نیویورک تایمز افزود : بن لادن و پیروانش محصول همه آسیب شناسی بودند که در منطقه پشت صحنه جهان عرب حاکم بود یعنی انواع محرومیت ها و نارسایی ها شامل فقدان آزادی ، اقتدار و حقوق زنان و نبود تحصیل در سراسر جهان عرب ، این نارسایی ها احساس حقارت اعراب را بر انگیخت و ولع و اشتیاقی عمیق را در دل آنان برای به دست گرفتن سرنوشت خود که از ستم و بی عدالتی فزاینده روزمره بر آنها عارض شده بود برانگیخت و خیزش مردم تونس و مصر مصداق همین معناست . نیویورک تایمز با بیان اینکه برای ده ها سال رهبران عرب با چیره دستی تمام موفق شدند این خشم و بیزاری در حال جوش و خروش را به عقب برانند افزود : حال این وظیفه اعراب است تا با انتخابات، قانون اساسی و سیاست ترقی خواه واقعی، بن لادنیزم را رهسپار قعر اقیانوس کنند . نیویورک تایمز در ادامه نوشت : امروز شاهدیم که شرورها و منفوران جهان عرب خود را مقابل توفانی که سراسر جهان عرب را در نوردیده می یابند ؛ هدف این توفان نه فقط القاعده بلکه یک کلکسیون از دیکتاتورها است که تعصب نرم آنها از برآوردن کمترین انتظارهای مردمشان منع می کند و آنها را به پشت صحنه می راند . نیویورک تایمز با بیان اینکه امروز سوال این است که آیا نیروی بر آمده از خشم و نارضایتی می تواند سازمان یافته و انتخاب شده و نوید ساختن آینده ای بهتر برای جهان عرب باشد افزود : برای درک این چالش ؛ ما نیاز به دانستن این حقیقت داریم که بن لادن از دل چه چیزی برون آمد : وی زاده معامله میان کشورهای مصرف کننده نفت با اعراب دیکتاتور بود . نیویورک تایمز در پایان نوشت : البته دستاورد این خیزش قابل پیش بینی نیست ما فقط می توانیم امیدوار باشیم که این بار چالش، چالش آرمانهاست؛ در این منطقه که افراط گرایان دست برتر را دارند و می خواهند راه را تا پایان بپیمایند و میانه روها فقط خروج از وضع فعلی را طلب می کنند این بار وضعیت متفاوت خواهد بود .