نیلوفر رحمانی، نخستین خلبان زن در افغانستان می گوید که رسانه های امریکایی از گفته های وی در روزنامه نیویارک تایمز برداشت نادرست کرده اند.
بانو رحمانی در این نامه می گوید که وی در افغانستان مشکلاتی داشت، اما این مشکلات را روشن نمی سازد، این بانو می افزاید که می کوشد تا پایان دوره ماستری در امریکا بماند.
وزارت دفاع ملی، نیلوفر رحمانی یکی از خلبانان نظامی کشور را که برای آموزش به امریکا رفته است، به دروغگویی متهم می کند.
بانو رحمانی به رسانه های امریکایی گفته است که به علت تهدیدهای امنیتی و نابسامانی ها در محیط کارش، دیگر به افغانستان برنخواهد گشت؛ اما معاون سخنگوی وزارت دفاع ملی این گفته ها را، «از بنیاد غلط» می داند!
در همین حال نیلوفر رحمانی، در نامه یی که به نشانی طلوع نیوز فرستاده است، تأکید می ورزد که او پس از پایان تحصیلاتش در امریکا، به افغانستان برخواهد گشت.
پیشتر همچون یک عضو فعال نیروی هوایی افغانستان زبانزد همگان بود؛ اما این روزها، گفته هایش در رسانه های امریکایی در باره برنگشتن به کشورش، واکنش های متفاوتی را برانگیخته اند.
محمد رادمنش معاون سخنگوی وزارت دفاع ملی: \"هرکسی که تهدیدات را در افغانستان، به شکلی که خانم نیلوفر ارایه کرده، موجب این می داند که به یک کشور دیگر پناهندگی بدهد، این گپ از اساسش غلط است.\"
این همه نیلوفر رحمانی را واداشته است که نامه ای به طلوع نیوز بفرستد.
او در این نامه، تأکید می ورزد که که از گفته هایش با رسانه های امریکایی، برداشت های نادرست شده اند.
در بخشی از این نامه چنین آمده است: \"بنابر مشکلات های زیادی که سر راه من قرار داشت در افغانستان که جزییات آن را قابل ذکر نمی دانم خواستم گذشت زمان آن را مرفوع نمایید ترجیح دادم در جریان تحصیل به ارگانهای خیریه و تحصیلی پیشنهادات ادامه تحصیل الی ختم ماستری ارایه نمایم.\"
هزینه آموزش هر خلبان در افغانستان، به یک میلیون دالر می رسد؛ از همین رو، برنگشتن خلبانان، پس از سپری کردن دوره های آموزشی در خارج از کشور، بسیار زیانبار است.
داریوش کبیر سی و چهار ساله که چهار بار در چنین دوره ها شرکت کرده است، اکنون پنجمین دوره آموزشی اش را در امریکا سپری می کند.
وی که از هیجده سالگی، در چارچوب نیروهای دولتی کار کرده است، می گوید که هزینه آموزشش در این مدت، به دو و نیم میلیون دالر می رسد.