از چند روز گذشته در فضای مجازی خبری مبنی بر راه اندازی گروه تلگرامی اتحادیه کیف سازان تهران به قصد برگزاری تجمع اعتراضی علیه کارگران افغانستانی شاغل در این صنف منتشر و دست به دست چرخید، مکالمات در این گروه متاسفانه باز هم حاکی از پرخاش به جامعه مهاجر بوده و امروز ویدئوهایی از تجمع اعتراضی محدود و قلیل این گروه در تهران منتشر شد، تجمعی خلوت و محدود که با شعارهایی افراطی محور و رادیکالی نسبت به مهاجرین افغانستانی که هر چند به منظور ایجاد شکاف میان دو ملت ایران و افغانستان راه به جایی نمی برد اما از زخمی که بر دل مهاجرین زحمتکش و رنج کشیده می گذارد، نباید غافل شد...
به این بهانه با بازنشر یادداشت «سید حسام رضوی» در ارتباط با نزدیکی دو ملت ایران و افغانستان و تلاش های ملی گرایان افراطی برای خدشه برا ین روابط مستحکم، چند نکته را مجددا یادآور می شویم:
آغاز به کار دولت‌های پس از دفاع مقدس در ایران و سال‌ها بعد، دولت‌های حامی و همراه غرب در افغانستان شاید آغاز تلاش برای واگرایی میان دو ملت بود، دولت‌هایی که در دو طرف شعارشان رفاه شده بود و برای جبران کاستی‌های خود به دنبال مقصر می‌گشتند، در ایران همه تقصیرها بر گردن مهاجرین گذاشته و در افغانستان، ایران دشمن شماره یک معرفی شد.
سیاست‌های دولت‌های رفاه در هر دو کشور نیروی محرکِ ملی‌گرایان رادیکال بود که سر از خاکستر برآورده و شعله‌ور شدند تا آتش نفرت میان دو ملت ایران و افغانستان را هر روز گرم‌تر کرده و ابزار رسانه را برای رسیدن به هدف پوچ خود با تمام قوا و توان به کار بندند.
از حدود پنج سال پیش موج بیداری و روشنگری با تلاش همدلانی از میان دو ملت ایران و افغانستان برای اتحاد دوباره و همدلی مجدد آغاز شد و دستور تاریخی مقام معظم رهبری در رابطه با تحصیل کودکان مهاجر اعم از دارا و فاقد مدارک اقامتی نیروی محرک آن شد، تلاش‌های رسانه‌ای جدید حامیان امت واحده اسلامی از یک سو و حل شدن برخی مشکلات اساسی مهاجرین در ایران در همین پنج سال بی‌شک روشن‌ترین تاریخ در رابطه همدلانه دو ملت ایران و افغانستان را رقم زد و اما... نقطه عطف این ماجرا زمانی بود که افغانستانی‌ها داوطلبانه حماسه حضور در دفاع از حرم اهل‌بیت(ع) را رقم زدند و این نوید جان گرفتن مجدد اسلام ناب محمدی در لایه‌های خفته مردم مسلمان افغانستان و بیشتر شدن ارادت همه مسلمانان جهان و ایران به مسلمانان افغانستانی بود.
همه این اتفاقات خوب در کنار هم بشدت ملی‌گرایان رادیکال در ایران و افغانستان را آزار می‌داد، جبهه‌های رسانه‌ای غرب هم به کمک آنها آمد اما نتوانستند موج بیداری ایرانی‌ها و افغانستانی‌ها در همدلی و برابری و برادری را خاموش کنند.
بازنشر کلیپ‌های تاریخ مصرف گذشته، جعل و انتشار اخبار کذب، فحاشی به ایران در شیوه‌های مختلف در افغانستان با جمعیت کم و سروصدای رسانه‌ای زیاد، بدگمانی به افغانستانی‌ها، ندانم‌کاری در معرفی مردم افغانستان و ده‌ها مورد دیگر همه تلاش‌هایی است از ملی‌گرایان بدخواه امت واحده اسلامی برای خالی کردن عقده همراهی و همدلی میان دو ملت ایران و افغانستان...
در روزهای گذشته مسئله آبی میان دو کشور ایران و افغانستان و ناتوانی دو دولت در دیپلماسی فعال دوباره گزک دست ملی‌گرایان در هر دو سوی مرز داده است تا ازین موقعیت استفاده کرده و دود این عدم توانایی دولت‌ها به چشم ملت‌ها بخورد.
انجام تظاهرات محدود در کابل علیه ایران و آغاز کمپین‌های خنده‌دار در برخی فضاها و شبکه‌های مجازی در ایران جهت پرخاش به مهاجرین همه نشان از استیصال بدخواهان در از هم دور کردن دو ملت دارد.
بی‌شک هر دو حرکت افراطی در هر دو سوی مرزهای سیاسی از سوی دو ملت ایران و افغانستان محکوم است و آنچه حتما راه به جایی نمی‌برد همین تلاش مذبوحانه برای چنگ زدن بر چهره اتحاد دو ملت است.
ایرانی‌ها و افغانستانی‌ها باید هوشیار باشند؛ آنچه امروز اتفاق می‌افتد در واقع نوعی هم‌‍نوایی میان ملی‌گرایان رادیکال ایرانی و افغانستانی است که نیروی محرک آن در فراسوی جهان اسلام طراحی و تزریق می‌شود، شعار امت واحده اسلامی همچنان «اسلام مرز ندارد» بوده و هر کس بخواهد در برابر آن صف‌آرایی کند بی‌شک از مسلمانان ایرانی و افغانستانی سیلی خواهد خورد.
باید هوشیار بود و نباید مجال داد تا اتحاد ناخواسته بدخواهان همدلی دو ملت بر اتحاد بهاردار ایرانی‌ها و افغانستانی‌ها آن هم به بهانه‌های کوچک و دم‌دستی مورد خدشه قرار گیرد.

منبع: تسنیم