ریاست امور مهاجرین بلخ می‌گوید در دو سال پسین، پنج‌هزار خانواده از ولایت‌های شمال و شمال ‌شرق کشور در اثر جنگ ها، به این ولایت آواره شده ‌اند.
عبدالصبور قادری، می ‌افزاید بسیاری این آواره‌گان در شرایط دشواری زنده گی می‌ کنند و حتا دسترسی به امکانات ابتدایی زنده گی ندارند.
وی می افزاید که به همین منظور آنان برنامه توزیع کمک‌های زمستانی را برای نزدیک به دو هزار خانواده هایی که آواره شده‌اند و یا از کشورهای بیرونی برگشته ‌اند به اجرا گذاشته اند.
به گفتۀ او، برای هر خانواده دو صد دالر امریکایی و چهار تخته کمپل توزیع می ‌شود.
قادری، گفت: «این کمک‌ها برای شش ماه کفایت کننده است که هم پول نقد است و هم مواد غذایی و غیر غذایی و نیز البسه است.»
شماری از این آواره ‌گان می ‌گویند اگر نهادهای امدادرسان به آنان کمک نکنند، احتمال می‌رود که در زمستان پیشرو سرما از آنان قربانی بگیرد.
شایسته، یک تن از این آواره ‌گان که در هوای سرد برای دریافت کمک آمده بود، گفت: «از دست جنگ و جنجال هر دو طرف جنگ بود، دولت وطالب با هم جنگ داشتند آدم‌کشی بود ما خود را بیرون کشیدیم.»
او گفت اکنون در زیر خیمه زنده گی می‌ کنند و مواد پوشاکی به اندازۀ ضرورت‌ شان ندارند.
رابعه، یکی دیگر از این آواره‌ گان گفت: «سوخت نداریم، صندلی نداریم زیر خیمه استیم؛ امشب تا صبح گرم نیامدیم باور به خدا کنید!»
رییس دفتر کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهنده ‌گان در شمال ‌کشور می‌ گوید که در زمستان پیشرو، در نظر دارند تا برای بیش از دوازده‌هزار خانواده آواره از جنگ و بازگشت کننده ‌گان، کمک‌ های زمستانی را توزیع کنند.
سرچکو نویمان، در این باره اظهار داشت: «ما برنامه کمک به مهاجران را با کمک وزارت امور مهاجرین افغانستان به اجرا گذاشتیم. بیش از دوازده هزار خانواده در 9 ولایت شمال و شمال شرق مشمول این کمک های زمستانی استند.»
هرچند این آواره ‌گان از دریافت این کمک‌ها استقبال می‌ کنند، اما آن را بسنده نمی ‌دانند و می ‌گویند بیشتر از این، نیاز به کمک دارند.