بېرته
نگرانی های وزارت صحت عامه از افزایش نفوس در افغانستان
د خپرېدو نېټه: 1390/05/25 0:0د خبر شمېره: 6382سرچینه: آژانس خبرگزاری افغان ایرکا

ثریا دلیل سرپرست وزارت صحت عامه درنشست خبری، با حضور داکتر "بابا توندی اسیتیمن" مدیر اجراییوی صندوق جمعیت ملل متحد به خبرنگاران گفت: رشد نفوس در افغانستان سالانه 2.4 درصد می باشد، اگر این روند به همین اندازه ادامه یابد، نفوس افغانستان تا 30 سال آینده دو برابر خواهد گردید.
سرپرست وزارت صحت عامه خاطر نشان کرد: افزایش نفوس تاثیرات منفی بالای رشد اقتصادی انکشاف و توسعه و محیط زیست دارد، به همین منظور وزارت صحت در نظر دارد که با همکاری صندوق جمعیت ملل متحد و دیگر نهادها با برنامه های آگاهی دهی عامه و ایجاد فاصله بین ولادت های مادران از افزایش نفوس در افغانستان جلوگیری کند.
ثریا دلیل افزود: درحال حاضر 85 درصد از زوج های افغانستان فاصله بین ولادت ها را مراعات نمی کنند که این خود باعث افزایش نفوس در کشور شده است.
او گفت: کاهش مرگ ومیر مادران و اطفال زیر پنج سال در صدر کارها و پلان های پنج ساله این وزارت قرار دارد، زیرا هم اکنون در افغانستان از صد هزار زن باردار، 1400 تن از آنان در هنگام ولادت جان های شان ازدست می دهند و علت افزایش مرگ و میر مادران در افغانستان عدم راه مواصلاتی و خونریزی بیش از حد مادران بعد از ولادت می باشد.
وی درباره دسترسی مردم به خدمات صحی گفت: تا کنون در سطح افغانستان 60 در صد مردم بطور اوسط با فاصله دو ساعت از مراکز صحی، دسترسی به خدمات صحی دارند.
این درحالیست که داکتر "بابا توندی اسیتیمن" مدیر اجراییوی صندوق جمعیت ملل متحد می گوید: افغانستان از جمله کشورهایی است که بیشترین آمار مرگ و میر مادران را در خود جا داده به همین لحاظ، صندوق جمعیت ملل متحد با تقویت سیستم صحی و توانمند سازی زنان افغانستان در انتخاب تعداد فرزندان، می تواند ارقام مرگ و میر مادران در افغانستان کاهش دهد.
داکتراسیتیمن با اشاره به افزایش روز افزون نفوس در جهان می گوید: درحال حاضر نفوس جهان به 7 میلیارد نفرمیرسد و پیش بینی ها نشان میدهد که این رقم تا سال 2050 میلادی به 9 میلیارد افزایش خواهد یافت.
وی افزود: نقش زوج های جوان در تصمیم گیری تعداد فرزندان و کاهش نفوس بسیار مهم می باشد، چراکه از جمله 7 میلیارد نفوس جهان 19 در صد آنان را جوانان تشکیل میدهند.
به باور وی، رشد سریع نفوس، مانع بلند بردن عواید و سرمایه گزاری شده و درنتیجه باعث کمبود مواد غذایی به خصوص در مناطق روستایی می گردد.