عید قربان که آغازگر دور دوم آتش بس حکومت برای طالبان شده و تاکنون این گروه واکنشی نشان نداده است همچون دور اول فرصت طلایی برای آنان محیا می کند که فارغ از جنگ، عید را در آسودگی سپری و به استراتژی ترین مناطق برای حمله های گسترده تر، رسیدن به انبارهای مهمات و قتل عام های دیگر نفوذ کنند.

هرچند امسال عید نداریم، اما فرارسیدن عید قربان بهانه ای برای حکومت شد تا دور دوم آتش بس را اینبار به مدت سه ماه اعلام کند. همچون عید فطر و پیامدهای پس از گشت و گذار طالبان در 28 شهر کشور، حمله به ولایتی دیگر و کشتار مردم خواهد بود یا صلحی مشابه توافق با حزب اسلامی؟

توافق با حکمتیار تفاوت های بسیاری با گروه طالبان دارد زیرا وی رهبری شکست خورده و فراموش شده در میان کوه ها بود که اکنون اهرم فشار غنی بر مخالفان حکومت است اما طالبان همچنان سلاح جنگ نیابتی امریکا و کشورهای عربی می باشد که حکم لشکر ارگ در جهت تحقق افغانستان پشتونیزم را دارد.

دور اول آتش بس که با تلاش اشرف غنی و قبول سه روزه طالبان رخ داد نتیجه ای فاجعه بار برای مردم داشت از حمله به ولایت غزنی تا انفجارهای به تکرار پایتخت که قومیت های غیرپشتون را هدف قرار داد در حالی که خلاف دهه های گذشته، مناطق جنوبی و پشتون نشین با وجود حضور طالبان در امنیت کامل به سر می برد.

در این میان، عید قربان در کشور جنگ زده ای که در هر لحظه می تواند از شادی و خیرات مردم بدل به روز انتحاری و قتل عام شود برای طالبان که مدعی مسلمان بودن از نوع افراطی است نیز قابل احترام به روش خود است، همانگونه که آتش بس عید فطر و پیامدهای آن در رفت و آمد هزاران جنگجوی طالب در کوشه و کنار کشور رخ داد.

آنچه حکومت در پی رسیدن به صلح مادام العمر با طالبان، آتش بس ها را پیشکش و از آن به عنوان دستاورد یاد می کند در حقیقت استفاده ابزاری از عیدهای مهمی همچون فطر و قربان برای وجهه دینی دادن به آتش بس می باشد و بهانه ای برای اهدافی که رهبران پشتون در سر دارند، به مانند ناامنی شمال از رهگذر حمایت طالب و داعش تا جابه جایی نیروهای این گروه به ولایت های خاص در سایه آتش بس و سپس ویرانی و سقوط آنها.

حمله طالبان به ولایت ناامن غزنی که طی هشت سال گذشته با اختلاف های قومیتی دسته و پنجه نرم می کند نشان داد که حکومت چنان در هماهنگی با تروریستان به سر می برد که حتی برای حفظ ظاهر نیز از محکوم کردن این گروه در قتل عام و ویرانی پرهیز می کند، زمانی که طالبان با تجهیزات کامل و یک لشکر نظامی از چهارسو غزنی را آماج حمله قرار دادند نیروهای پشتیبانی برای حمایت از مردم اعزام نشد و حتی والی و مقام های ارشد امنیتی در ولایت حضور نداشتند.

عید قربان که آغازگر دور دوم آتش بس حکومت برای طالبان شده و تاکنون این گروه واکنشی نشان نداده است همچون دور اول فرصت طلایی برای آنان محیا می کند که فارغ از جنگ، عید را در آسودگی سپری و به استراتژی ترین مناطق برای حمله های گسترده تر، رسیدن به انبارهای مهمات و قتل عام های دیگر نفوذ کنند.

و در حالی که مردم پس از رویدادهای تکان دهنده اخیر از ویرانی غزنی تا کشتار در کابل با هراس توام با شادی، عید قربان را جشن می گیرند طالبان جدای از امتیاز آتش بس، مشروعیت سیاسی دریافت خواهند کرد که حتی در دوران حاکمیت از آن تهی بودند، طرف جنگ و صلح و نیروی که حکومت در خدمت آن است.

عیدهایی که تنها روزهای شادی برای مردم خسته از ناامنی و قربانی جنگ در سرزمین جدل های قومی و قدرت نمایی کشورهای خارجی در حمایت تروریستان است اکنون دستاویز دولتمردان قبیله گرایی همچون غنی شده تا در آتش بس با طالب، مسیر نسل کشی قومی را هموار و هر نشانی از مقاومت در برابر ارگ را از میان ببرد.