شمارى از تحلیلگران، پاکستان را منبع تمام مشکلات در افغانستان دانسته، میگویند که طالبان استقلالیت ندارند و اختیار آنها به دست پاکستان است. به گفتۀ آنها، طالبان از سوى پاکستان تمویل میشوند و مذاکرۀ افغانستان با آنها سود ندارد؛ باید بخاطر صلح در افغانستان، با جانب اصلى (پاکستان) مذاکره شود. رییس جمهورحامدکرزى، در دیدار شام 8 میزان بااعضاى شوراى سرتاسرى علما در ارگ ریاست جمهورى گفت که پناهگاه هاى مخالفان مسلح دولت، درخاک پاکستان بوده و بخاطررسیدن به صلح در افغانستان، بایدبا پاکستان مذاکره شود. اگر چه در اظهارات رییس جمهور به طالبان مسلح اشاره نشده؛ اما از گفته هایش طورى بر مى آید که بعد از این، مذاکره با این گروه فایده اى ندارد و باید با پاکستان که از آنان حمایت مى کند، گفتگو شود. این درحالى است که حامد کرزى، در گذشته بارها از طالبان خواسته بود که به پروسۀ صلح بپیوندند و حتى به آنها برادر خطاب مینمود. هارون میر یکتن از تحلیلگران مسایل سیاسى میگویدکه سرچشمۀ تمام مشکلات در افغانستان، پاکستان است و به همین علت، افغانستان باید درارتباط به پاکستان، ستراتیژى شفاف داشته باشد. وى به آژانس خبرى پژواک گفت که لازم است این ستراتیژى، همکارى و همنوایى جامعۀ جهانى و بخصوص کشورهاى عضو ناتو را داشته باشد. این تحلیلگر افزود: ((یک امر مهم این است که دولت درحال حاضر، به یک پالیسى موثر و قوى ضرورت دارد؛ ما امیدواریم که دولت همۀ این موضوعات را در نظربگیرد و هنگامیکه میخواهدتغییر جهت کند، ستراتیژى ساخته شودکه مردم خود را شریک درآن بدانند.)) میر به این باوراست که در تغییر موقف دولت در برابر طالبان، فشارهاى احزاب سیاسى، رهبران جهادى و جامعۀ مدنى رول مهم داشته؛ اما رییس جمهور نیز ازاین روندخسته شده و دیدار اخیر وى با بارک اوباما رییس جمهور امریکا، در تصامیم اخیر رییس جمهورکرزى موثر بوده است. موصوف علاوه کرد که دولت بعدازکشته شدن برهان الدین ربانى رییس شوراى صلح و قتل هاى زنجیره اى، نیاز به تغییر جهت در راستاى مذاکره بامخالفان دارد. هفتۀ گذشته، شمارى از رهبران جهادى در دیدار بارییس جمهورکرزى گفتندکه طالبان در تصمیم گیری برای مذاکره و تامین صلح در افغانستان، صلاحیت و اختیار ندارند. به گفتۀ آنها، اگر طالبان به عنوان ابزار در جنگ علیه افغانستان استفاده می شوند و اگر آنان آلۀ دست سازمان آی اس آی اند، پس باید طرف مذاکرۀ افغانستان، حکومت پاکستان باشد، نه طالبان! هارون میر گفت: ((به نظر من، تغییر موقف رییس جمهور، امیدوارى است که حداقل وى در ارتباط به قضایاى اخیر واکنش نشان داده است.)) به گفتۀ وى حامد کرزى ضرورت دارد تا در سه سال باقى ماندۀ ریاست جمهور ى خود، دستاوردهایى داشته باشد؛ به همین دلیل خواست در مورد روابط افغانستان و پاکستان بازنگرى نماید. این تحلیلگر ادعا کرد: ((طالبان استقلالیت ندارند، تازمانیکه پاکستان چراغ سبز را براى شان نشان ندهد، آنهانمیتوانند مذاکره نمایند.)) اما وى گفت: ((مشکلات باپاکستان بایدحل شود، مشکل افغانستان باپاکستان، تنها ارتباط به موضوع طالبان نمیگیرد، افغانستان از دیر زمانى با پاکستان، در عرصه هاى مختلف با مشکلاتى از قبیل مسایل سیاسى و اقتصادى مواجه بوده است.)) میر به این باور است که روابط افغانستان باپاکستان، نیاز به گفتمان و جرگۀ ملى دارد و باید بخاطراین موضوع، لویه جرگه تشکیل شود. از سوى دیگر، محمد یونس فکور تحلیلگر مسایل سیاسى، به این باور است که فعالیت و تلاش هاى دولت در راستاى مصالحۀ ملى با مخالفان، یک پروسۀ ناکام و نمایشى بوده است. وى گفت که دولت افغانستان در راستاى مصالحۀ ملى، هیچ برنامۀ مشخصى ندارد، که درآوردن صلح کمک نماید. فکور افزود: ((گفته هاى اخیر رییس جمهور در مورد مذاکره باپاکستان، به اثر فشارهاى سیاسى احزاب و رهبران جهادى صورت گرفته است تا دراین راستا موضعگیرى جدى نماید.)) به گفتۀ موصوف، رییس جمهور بخاطراینکه از این فشارها، شانه خالى کند، موضع خود را تغییر داده است. وى علاوه کرد: بجاى اینکه باطالبان مذاکره شود، بایدمنابع مالى و تمویل کننده گان آنها مشخص گردد و با همان منابع مذاکره شود. فکور گفت: ((مذاکره باپاکستان به این مفهوم نیست که تمام خواست مشروع و نامشروع پاکستان، از طرف افغانستان قبول شود؛ اماحداقل شفافیت به وجود خواهدآمدکه خواست پاکستان چه است؟)) به گفتۀ این تحلیلگر، پاکستان بخاطرمنافع خود نمیخواهدکه در افغانستان صلح تامین شود. گفتنى است که در نشست سران احزاب سیاسى و مقامات دولتى پاکستان، فیصله به عمل آمده است که روابط با افغانستان، به سطح مردم و ادارات دولتى این کشور تحکیم و تقویت شود. این نشست، سه روز قبل با شرکت سران احزاب سیاسى و یکعده مقامات دولتى به رهبرى یوسف رضا گیلانى صدراعظم پاکستان، در اسلام آباد پایتخت آن کشور دایر شد. گیلانى، در افتتاح این نشست گفت که پاکستان در حال حاضر، در مرحلۀ گذار از یک حالت نازک تاریخى قرار دارد و خواستار امن و پیشرفت در افغانستان است.