ما اگر با سران آمریکا مخالفیم بخاطر روحیه استکباری بهمعنای خودبرتربینی، تکبر و سوءاستفاده از قدرت برای زورگویی به ملتهاست!
حال بسیار باعث تأسف است که در جمهوری اسلامی، واداده هایی که با پروژههای برجام، تسلیم مقابل مستکبرین را تئوریزه میکردند؛ حال برای تهدید غرب، ضعیفکُشی میکنند و با همان روحیه استکباری، برادران افغانستانی مقیم ایران را تهدید به اخراج میکنند.
این درحالیست که انقلاب اسلامی و نظام انقلابی امامت-امت، اساساً به مرزهای جغرافیایی محدود نیست و داعیه جهانی مستضعفین را دارد و اصل ترس مستکبرین از روحیه انقلابی به همین دلیل است. حتی با نگاه سرزمینی هم بخش مهمی از امنیت امروز مردم ایران مدیون شهدای مدافع حرم فاطمیون است. فلذا این رویکرد نژادپرستانه، غیرانسانی و ضداسلامی طرح شده توسط عراقچی قطعاً محکوم است و عذرخواهی دولت و وزارت خارجه و استعفای عراقچی حداقل واکنش لازم برای جبران این خسارت است.
تهران، خانه برادران افغانستانی است
ما اگر با سران آمریکا مخالفیم بخاطر روحیه استکباری به معنای خودبرتربینی، تکبر و سوءاستفاده از قدرت برای زورگویی به ملتهاست!

نظرونه
- حسین رضا تاجیک
بسمه تعالی پیشنهاد تاسیس کنفدراسیون ایران بزرگ حسین رضا تاجیک اندیشه تاسیس کنفدراسیون ایران نخستین مرتبه توسط ظاهر شاه پادشاه افغانستان طرح شد که متاسفانه از جانب ایران استقبالی نشد . برای مرتبه دوم این اندیشه توسط ژنرال ایوب خان رئیسجمهور پاکستان تحت عنوان کنفدراسیون ایران- افغانستان- پاکستان مطرح شد. که متاسفانه باز هم از سوی ایران استقبالی نشد . در اینجا بهتر است توضیحی راجع به کنفدراسیون بدهیم بنا به نوشته ویکی پدیا : " کشورگان یا کنفدراسیون اتحادیهای مرکب از چند ایالت خودمختار یا کشور است که با حفظ حاکمیت خود برای نیل به اهداف مشترک، امور سیاست خارجی و دفاعی را در یکی از ایالتها یا کشورها متمرکز میکنند . کنفدراسیون بر خلاف فدراسیون دارای یک قدرت مرکزی نیست که بر شهروندان همه دولت های متحد فرمانروا باشد، دولت های عضو، در سیاست داخلی و خارجی خود آزادند. ایالات متحد آمریکا پیش از آن که به صورت فدراسیون درآید از ۱۷۷۸ تا ۱۷۸۷ کنفدراسیون بود، آلمان از ۱۸۱۵ تا ۱۸۶۶ و هلند از ۱۵۸۰ تا ۱۷۹۵ به صورت کنفدراسیون بودند. کشورهای عضو کنفدراسیون در روابط بینالمللی به صورت کشورهای جداگانه و با سیاست خود حرکت میکنند اما جنگ را میان خود ناروا میدانند و آن را جایز نمیشمارند ". به هر حال در شرایط فعلی که تمام دشمنان داخلی و خارجی تمدن ایرانی همداستان شدند که ایرانی و آریایی را تحقیر کنند و شخصیت ملل آریایی را به بهانه های مختلف خرد و غرور وی را جریحه دار کنند . تاسیس کنفدراسیون ایران با حضور هفت کشور هم فرهنگ و هم دین و هم تاریخ و همسایه یعنی : ایران و پاکستان و افغانستان و تاجیکستان و جمهوری آذربایجان و عراق و بحرین . می تواند پاسخ محکمی به آنان باشد . ( البته همانطور که آوردیم کشورها در کنفدراسیون قانون اساسی خاص خود را دارند و آزادند که سیاست های داخلی و خارجی ویژه خودشان را داشته باشند فقط در اجرای سیاست های بسیار کلی خارجی و دفاعی همنوا هستند ، بنابراین هیچ کدام از کشورهای حاضر در کنفدراسیون در خصوص آزادی عمل طبق اقلیم و فرهنگ و مذهب خاص خود نباید بیم و هراس داشته باشند ) . به هر روی اگر کنفدراسیون ایران بزرگ با حضور این هفت کشور تاسیس شود . علاوه بر اینکه برای همه کشورهای حاضر منفعت مادی و اقتصادی خواهد داشت ( مخصوصا کشورهای کم برخوردارتر می توانند از نفت و گاز سرشار ایران نیز استفاده کنند و یا کشورهای محصور در خشکی آسان تر به آب های آزاد دست یابند ) بر قدرت و منزلت و عظمت آنان خواهد افزود و موجب خواهد شد که دشمنان این کشورها به ویژه دشمنان گذشته ایران ، که آن را تکه تکه و پاره پاره و تحقیر کردند و نیز دشمنان فعلی ایران ، اعم از داخلی و خارجی ، که در سر رویای این دارند که این کشور ریشه دار آریایی را حتی از همینی که هست کوچکتر و حقیرتر کنند جواب دندان شکن خواهند گرفت ( از جمله آنها هوادران نظر برنارد لوییس یهودی انگلیسی است که خواب تجزیه کشورهای خاورمیانه و تشکیل خاورمیانه جدید را می بینند ) اگر کنفدراسیون ایران بزرگ با حضور هفت کشور : ایران ، پاکستان ، افغانستان ، تاجیکستان ، جمهوری آذربایجان ، عراق و بحرین ایجاد شود ، همه جهان خواهد دانست که خاورمیانه جدید چگونه خواهد بود . ان شا الله .