با وجود اینکه عملکرد گذشته حکمتیار کمتر از امور منطقی نمایندگی می کند اما در این مناظره بیشتر سخنان حکمتیار منطقی بنظر می رسید و علمی تر و دقیق تر از سخنان عبدالله مطرح شد.

مناظره نشر شده از طلوع نیوز، بیشتر شبیه به تبلیغات انتخاباتی بود نه مناظره میان نامزدان ریاست جمهوری!
قرار بوده میان اشرف غنی و عبدالله و حکمتیار مناظره تلویزیونی در طلوع نیوز دایر شود اما اشرف غنی مانند مناظره قبلی با آریانا نیوز در این مناظره نیز شرکت نکرد و این گفتگو میان دو نامزد عبدالله عبدالله و گلبدین حکمتیار برگزار شد.

قبل از اینکه به اصل مناظره این دونامزد ریاست جمهوری اشاره شود، این نکته حایز اهمیت است که چرا عبدالله و حکمتیار به این مناظره دعوت شدند؟ آیا دیگر نامزدان صلاحیت برابری با این دونامزد را نداشتند؟

در چهل دقیقه اول، همه سوال ها اول از حکمتیار می شد و این فرصت را به عبدالله می داد تا بیشتر به جواب سوال مجری بیندیشد و از سخنان حکمتیار نیز سود ببرد. این روند در دیگر سوال های مهم تا آخر مناظره از جانب مجری لحاظ گردید.

با وجود اینکه عملکرد گذشته حکمتیار کمتر از امور منطقی نمایندگی می کند اما در این مناظره بیشتر سخنان حکمتیار منطقی بنظر می رسید و علمی تر و دقیق تر از سخنان عبدالله مطرح شد.
عبدالله بیشتر شعاری و سطحی و سیاسی حرف می زد اما حکمتیار منطقی و عقلانی....

مجری سوال تحریم موسیقی را یکجانبه از عبدالله پرسید که حکمتیار به مجری اعتراض کرد و خود موضوع موسیقی را به احکام اسلامی راجع کرد و از نگاه دین به موسیقی پاسخ داد. ولی عبدالله در پاسخ گفت که اگر شنیدن موسیقی گناه است بلی من گناه کردم.

حکمتیار موضع رسمی با خارجی ها داشت و آنها را اشغالگر خواند و کمک های آنها را در راستای نابودی مردم قلمداد کرد ولی عبدالله به جواب سیاست خارجی افغانستان سیاسی پاسخ داد و در اینباره سخنان روشن و علنی کارسازی ارایه نکرد در حالیکه حکمتیار تنها مشکل بزرگ امروز را حضور اشغالگرانه خارجی ها دانست و آنها را تروریست های واقعی خواند.

موضوع دیگری که حکمتیار در قبال نظام سیاسی آینده داشت، ایجاد پارلمان قوی در حکومت آینده بود ولی عبدالله روی رییس جمهور آینده و اشتراک همه گروه ها در نظام تاکید داشت.

متاسفانه برنامه عملی درباره صلح و راه های رسیدن به صلح در صحبت های هیچیک از نامزدان مشاهده نشد و صرفا همه مسایل شعاری مطرح گردید.