وزارت صحت دولت نجات ملی یمن از جان باختن سالانه یکصد هزار کودک یمنی در اثر تداوم تجاوزگری عربستان علیه یمن و محاصره همه جانبه این کشور خبر داد.

به نقل از خبرگزاری دولتی یمن، دکتر یوسف الحاضری سخنگوی وزارت صحت دولت نجات ملی یمن گفت که یکصد هزار کودک یمنی سالانه در اثر تداوم حملات ائتلاف سعودی و محاصره همه جانبه یمن و شیوع بیماریهای واگیردار ناشی از محاصره و ویرانی تاسیسات زیربنایی این کشور جان خود را از دست می دهند.

وی افزود: در نتیجه حملات هوایی مستقیم جنگنده های سعودی 7200 کودک به قتل رسیده یا زخمی شده اند. بیش از 800 کودک نیز دچار معلولیت شده اند.

سخنگوی وزارت صحت دولت نجات ملی یمن در ادامه گفت: حدود دو میلیون و دویست هزار نفر به بیماری وبا مبتلا شده اند که 3750 نفر از آنها جان خود را از دست داده اند. 32 درصد از مبتلایان، کودک هستند.

وی تصریح کرد: 34 هزار و 520 مورد ابتلا به بیماری حصبه گزارش شده است که 273 نفر از آنها جان خود را از دست داده اند. 65 درصد از مبتلایان، کودک هستند.

این سخنگو گفت: شمار مبتلایان به بیماری دیفتری 4500 نفر است که 253 نفر از آنها جان باخته اند و کودکان زیر پنج سال حدود 16 درصد مبتلایان را تشکیل می دهند.

وی خاطرنشان کرد: دو میلیون و 900 هزار کودک زیر پنج سال یعنی 55 درصد از مجموع پنج میلیون و چهارصد هزار کودک، دچار سوء تغذیه هستند و 400 نفر از آنها نیز با سوء تغذیه شدید دست به گریبان هستند.

سخنگوی وزارت صحت دولت نجات ملی گفت: 86 درصد از کودکان زیر پنج سال از یکی از انواع کمبود آهن رنج می برند و 46 درصد از کودکان نیز دچار لکنت زبان هستند. 80 هزار کودک هم دچار اختلالات روحی به علت غرش هواپیماها و صدای انفجار موشک ها هستند.

یوسف الحاضری تصریح کرد: شش کودک تازه متولد شده در هر دوساعت به خاطر نامناسب بودن خدمات مراقبت پزشکی جان خود را از دست می دهند. 65 کودک زیر پنج سال از مجموع از یکهزار کودک نیز به خاطر یکی از بیماریها جان می بازد.

این مقام یمنی گفت: 42 هزار بیمار از بین 320 هزار بیمار ناتوان از درمان در خارج از یمن به خاطر بسته بودن فرودگاه صنعا جان باخته اند که کودکان 30 درصد آنها را تشکیل می دهند.

وی تأکید کرد: 12 میلیون کودک یعنی همه کودکان یمن نیاز به کمک های بشردوستانه و صحی دارند و این درحالی است که 51 درصد از تاسیسات صحی و پزشکی به خاطر تجاوزگری و محاصره به طور کلی یا جزئی از فعالیت باز مانده اند و همین امر نیز به طور مستقیم بر امر مراقبت از کودکان تاثیر منفی گذاشته است.