مژده را از نزدیک نمی شناختم. شاید دارای خصوصیات فردی برازنده و ارزنده بود ولی در حوزه عمومی هجده سال تمام به حیث ابزار جنگ نرم تروریزم کار کرد و پیش از آن نیز در امارت طالبان مامور وزارت خارجه بود. من اما از ترور او ناراحتم، زیرا خفه کردن صدای مخالف به استبداد و اختناق منجر می شود.

پرسش مهم این است که در بازه زمانی موجود چه کسی از مرگ مژده نفع می برد؟ او مزاحم کدام حلقه سیاسی بود و چه اسراری بویژه درباره پروسه صلح در سینه داشت؟

خطرناکتر از او برای دموکراسی و آزادی بیان؛ حلقه فاشیست و انحصارطلبی است که دم از دموکراسی می زنند اما برای سرکوب مخالف و ساکت کردن صدای معترض از هیچ ابزاری دریغ نمی کنند. مژده نمی توانست افغانستان را به دوره امارت بازگرداند اما اینان می توانند اختناق دوره نادرخانی را احیا کنند.