از دیروز تا کنون از امرالله صالح خبری نیست. امرالله صالح با وجودی که در کابل است و از قضیه کشته شدن فرزند استاد محقق خبر دارد، خود را به بی خبری مطلق زده است. دیروز وقتی خبر شهادت محمد باقر محقق در فضای مجازی و رسانه ها دست بدست میشد شماری از افراد و هوا داران آقای صالح به خوشحالی و شماتت پرداختند، به استاد محقق کنایه گفتند و طعنه زدند. من تا همین لحظه تمام رفت و آمد ها به خانه استاد محقق و پیام های تسلیتی سیاسیون را در فضای مجازی دنبال میکنم اما از شخص آقای صالح اصلا کدام آثاری نیافتم و از این بابت خیلی ناراحت و محزون هستم.

آقای صالح نازنین من و شما هم تیمی هستیم و روز و روزگاری هر دوی ما با استاد محقق هم چای نوشیدیم، هم نان خوردیم و هم قصه کردیم و هم دوست بودیم. این درست نیست که شما رقابت سیاسی را به جدایی همیشگی تبدیل کنید و به آن از باب خصومت بنگرید. قرار است شما معاون رئیس جمهور افغانستان شوید. رقابت در انتخابات ها بخاطر خادم شدن و خدمت کردن است. در تمام دنیا رسم بر این است که سیاسیون همه با هم رقابت می کنند اما هرگز با همدیگر مقاطعه همیشگی نمی کنند و سیاست را نسبت به خشونت ترجیح میدهند و در شرایط خاص خصوصا در مصیبت ها در کنار هم قرار می گیرند. اما شما در این دو روز کجایید و چرا تا هنوز احوال گیر استاد محقق نشده اید؟؟ امیدوارم با خواندن این پیام شما را در کنار استاد محقق ببینم و این وظیفه اخلاقی، افغانی و دینی شماست که در این مصیبت عظمی در کنار استاد محقق باشید...