هرچند گسترش ویروس کوید 19 (کرونا) جهان را در عرصه های گوناگون، به ویژه در عرصه حیات و سلامت، با تهدید جدی و بحران گسترده و تکان دهنده روبرو ساخته است؛ به گونه ای که صاحب نظران جهان پس از کرونا را نظام متفاوت پیش بینی کرده اند؛ اما در کشور ما چنین پیش بینی می شود که مردم ما، اگر از ویروس کوید 19 جان سالم ببرند؛ اما کرونای فساد همه گیر و فقر گسترده هم چنان از جامعه ما قربانی خواهد گرفت.

در نظام و جامعه ای که همه شعار تطبیق قانون می دهند، استفاده جویی از بودجه مبارزه با کرونا، توزیع تبعیض آلود و تمسخرآمیز موادغذایی، زورگویی در گرفتن آزمایش تشخیص کرونا، و....نشانه آنست که چشم انداز زندگی در جامعه ما خوش بینانه نخواهد بود.

 از آنجایی که زیرساختارجامعه و سیاست کشور آلوده به ویروس می باشد، اقدام های مقطعی، حسن نظرهای فردی و جمعی، خیرخواهی های اجتماعی و.... در خوش بینانه ترین نگاه، فقط مسکن لحظه ای خواهد بود، نه چاره اساسی.