سیده ‌تکتم حسینی، شاعر جوان اهل افغانستان و مقیم قم است که بعد از شعرخوانی‌اش در محضر رهبری، اهل شعر بیشتر او را با غزل زیبای «خدا را شکر اگر امروز غم هست، حرم هست و حرم هست و حرم هست» می‌شناسند. گفت‌وگوی روزنامه جام جم با او را در ادامه بخوانید.

جام جم: در روزهایی که گذشت اتفاقات ناگواری در کشور شما – افغانستان- افتاد. حس شما به‌ عنوان یک شاعر درباره این وقایع چه بود؟
حسینی: واژه‌ای نیست که بیان‌کننده احساسم باشد. چند روز قبل‌تر از این اتفاق هم در یک عملیات انتحاری تعدادی از دانش‌آموزان و دانشجویان شهید شده بودند و مردم کشور من در عزا بودند. اتفاق اخیر زخمی روی زخم دیگر بود و درحدی در این غم شناورم که این‌روزها به‌هیچ‌وجه دستم به نوشتن نمی‌رود.

جام جم: در این ایام شاهد این بودیم که هنرمندان فعال در زمینه‌های مختلف هنری، آثاری با موضوع این عملیات تروریستی خلق کردند. آیا اساسا با هنر می‌توان به جنگ فجایع این‌چنینی رفت؟
حسینی: هنر اگر بتواند میزان رواداری را بالا ببرد بله، ولی اگر در خدمت منافع محدود شخصی و قومیتی باشد خیر. هنر رابطه ناگسستنی با خیال و رویا دارد. اگر هنر بتواند به سمتی حرکت کند که جامعه‌ای آرمانی را با تمام زیبایی‌هایش در رویاهای مردم بسازد حتما در همبستگی و نزدیکی مردم به یکدیگر نقش مهم دارد. هنر چشم‌ها را بیناتر و گوش‌ها را تیزتر می‌کند. در قدم اول باید میزان پلشتی‌ها‌، زخم‌ها و کاستی‌هایی را که وجود دارد به بهترین شکل به مردم نشان دهد. اما در سطح بعد که مهم‌تر است، کار هنر ساختن است؛ ساختن یک جهان زیباتر و نشان دادن آن به مردم. وقتی چنین جهانی را در رویاهای مردم بسازیم و آن را نشان دهیم جامعه خود به خود به سمتش حرکت می‌کند. بی‌شک هنر سلاح نرم و صدای بلند زندگی است.

جام جم: ایرانی‌ها در این ایام چگونه با شما همدردی کردند؟
حسینی: جنس همدردی ما از جنس همدردی اعضای یک خانواده است. در نگاه کلان تمدنی هر‌دو سوی مرز در یک فلات فرهنگی واقع شده است. گر چه گلایه‌هایی از دو طرف همیشه وجود دارد اما این گلایه‌ها سطح ماجراست و در‌نهایت ریشه‌ها یکی است و همه ما از یک چشمه جوشیده‌ایم. اگر هم بخواهیم کمی نگاه تاریخی داشته باشیم این یگانگی بیشتر به چشم می‌آید و همه ما بر سر یک سفره نشسته‌ایم. آبشخور فرهنگی و فکری ما در امتداد تاریخ و متون کهن و میراثی که از گذشتگان به ما رسیده است همه و همه به این یگانگی شهادت می‌دهند. حجم این همدلی و همدردی در این روزها خیلی باشکوه بوده و به‌راستی شورانگیز است. هموطنان ایرانی‌ام این روزها همدلی و همدردی باشکوهی داشته‌اند و با تمام وجود دیده‌ام که از بن‌جان پابه‌پای ما سوخته و نوشته‌اند و فریاد بوده‌اند.

جام جم: شما در‌خصوص این واقعه شعری سروده‌اید؟
حسینی: وطن در شعر من جایگاه پررنگی دارد و همچنین جنگ. تاکنون در موضوع آنچه بر سر کشورم آمده شعرهایی گفته‌ام اما این روزها پریشانم و هنوز چیز درخوری ننوشته‌ام. با این اوصاف از شعرهای قدیمی در‌خصوص افغانستان غزلی را به مردم هموطنم تقدیم می‌کنم.