بانوی مکتب ساز و دانشگاه ساز

خبرهای امروز دست بدست می شود که گویا داکتر سیما سمر از کار برکنار گردیده و تشکیل وزارتش از تشکیل جدید حکومت برای سال مالی 1400 حذف شده است.
ملاقاتی که چندی قبل با این بانوی فرهیخته و نمونه، خدمتگذار و مهربان داشتم او مثل همیشه قوی و با انرژی بود و طرحها و برنامه های زیاد برای رشد و پیشرفت جوانان به ویژه دختران داشت که ظرفیت و توانایی های علمی آنانرا بالا ببرد تا دو شادوش مردان در آبادی و سازندگی کشور سهم فعال و قابل ملاحظه داشته باشند.

خانم سمر بر علاوه ساختن ده ها مکتب، کلینیک و شفاخانه از طریق موسسه شهدا در کشور، دانشگاه گوهر شاد را نیز بنیان نهاده و دختران و پسران زیادی را که در آشیانه بزرگ و سر پرستی نموده زمینه تحصیلات عالی و کاری را برای شان فراهم نموده است و ده ها انسان بی خانمان را صاحب آینده روشن ساخته که تخلص دختران آشیانه، سمر و تخلص پسران تربیت شده در آنها نوید می باشد.

داکتر سیما سمر از معدود زنان کشور است که خدماتش برای نسل امروز و فردا از آفتاب درخشان تر و غیر قابل انکار است که حتی مردان مدعی خدمت به پیمانه ایشان برای جامعه و مردم مصدر خدمت شده نتوانسته اند و خدمات صادقانه و پشتکار بی آلایش ایشان از او یک شخصیت بین المللی ساخته است که بسیاری ها رسیدن به مقام شامخ آنرا در رویا های خود هم دیده نمی توانند.

داکتر سمر از آوان فراغت خود از دانشگاه برای خدمت به جاغوری رفت، شوهرش را از دست داد، ظلم های زیادی را متحمل گشت ولی هرگز از خدمت دست نکشید و برای مردم هم در منطقه و هم در عالم مهاجرت مصدر خدمت شد و در زمانی که همه دست به تفنگ برده بودند او برای مردم مکتب و کلینیک و شفاخانه ساخت و نسل نسل مردم ما را با قلم آشنا ساخت که ثمره زحماتش با سواد شدن صدها هزار انسان است و با ساختن کلینیک جان هزاران انسان را نجات داد و زنده ماندن و زنده بودن را به آنان هدیه کرد.

پس از شکست ننگین طالبان، او در اجلاس بن بحیث اولین معاون رئیس جمهور و وزیر امور زنان از میان زنان افغانستان برگزیده شد. وزارت زنان را ساخت و رهبری کرد، اولین رئیس کمیسیون حقوق بشر افغانستان شد و سالها آنرا رهبری و اداره کرد و با انواع و اقسام توطئه ها و دسیسه ها مقابله کرد که شهامت و پشت کارش عصاب متعصبان قومی و فاشیستان را داغون کرده بود...

کنار زدن این بانوی کار کشته و فهیم بصورت آنی نا ممکن بود تا اینکه خان قبیله او را از کمیسیون حقوق بشر کنار زد و یک نهاد بدون دفتر و دیوان با تشکیل 12 نفری را برایش ایجاد کرد تا بمرور زمان او را از آن نیز سبکدوش و خانه نشین سازد...

کنار زدن بانوی مکتب ساز و دانشگاه ساز برای خان قبیله سخت و سنگین تمام خواهد شد ولی او همچنان قوی و استوار و خدمتگذار و ماندگار خواهد ماند...