نام نظام کشور ما، جمهوری اسلامی افغانستان است در حالی که در این جنگلستان نه جمهوریت مفهوم دارد و نه اسلامیت، چرا که: مولفه ی جمهوریت، محورش مردم است، در نظام جمهوری مردم حرف اول و آخر را می زند، امکانات، حکمرانان و رهبران در خدمت مردم می باشد نه بالعکس.

مولفه اسلامیت نیز محورش مردم است، تمام دستورات اسلامی در جهت مصالح مردم و در جهت سعادت بخشی و کرامت بخشی به انسان و مردم می باشد، در مکتب اسلام همه چیز در راستای کرامت انسانی است نه در جهت تذلیل و تحقیر انسان.

• به طور خلاصه در این کشور، جمهوریت و اسلامیت مفهومی ندارد، چرا که:
▪︎حاکمانش میلیون ها دالر را صرف انواع گوشت و ترکاری (سبزیجات) می کند اما مردمش در اثر گرسنگی علف می خورند و یا دست به خود کشی می زند!!
▪︎حاکمانش در کاخ ها و ساختمان های مجلل زندگی می کنند و اما مردمش در خرابه ها و ویرانه ها!!
▪︎حاکمانش برای کشته شدگان خود، محفل میلیونی می گیرند و اما برکشته شدگان و شهدایی مردم می خندد!!
▪︎حاکمان که نزدیکانش حقوق صدهزار دالری می گیرد و اما کار مندانش حقوق بین 7 تا 12 هزار افغانی می گیرد.
▪︎حاکمان که از نزدیکان و دوستانش ده ها کندک مشاور دارد آن هم با حقوق دولاری، اما نخبگانش برای بدست آوردن لقمه ی نان دستفروشی می کند.
▪︎در نتیجه خوب بود نام این نظام را می گذاشت: نظام گرگ و مشی افغانستان.

محمد فروغی