سفیر طالبان در پاکستان در اثناى حکومت طالبان مى گوید که اگر امریکا براى مذاکرات صلح صادقانه تلاش کند، وى بر صداقت طالبان دراین مذاکرات شک ندارد. ملا عبدالسلام ضعیف سفیرافغانستان دراسلام آباد دراثناى حکومت طالبان ،همچنان مى گوید که امکان دارد که با حل مشکلات کنونى جانب بیرونى افغانستان از طریق مذاکرات بین امریکا وطالبان ، زمینه براى مذاکره بین طالبان ودولت افغانستان غرض حل مشکلات مساعد گردد. ازمدتى به اینسو گزارشاتى مبنى بر مذاکرات بین امریکا وطالبان به نشر مى رسید ،ولى دراین اواخر، هردو جانب مذکور ، تایید نموده اند که بین آنها مذاکرات جریان دارد. همچنان گزارش ها حاکیست که امریکا ،آلمان وقطر تصمیم گرفته اند تا در قطر دفتر نمانیده گى براى طالبان بگشایند. د ولت افغانستان وطالبان نیز بعدها با گشایش این دفتر توافق خود را ابراز کردند . ملا عبدالسلام ضعیف بتاریخ 24 جدى در مورد مذاکرات صلح گفت : (( چنان مى نماید که روى بعضى مسایل موافقه نسبى نیز صورت گرفته،وآن این که باید یک دفتر گشوده شود، یک دفتر سیاسى وهمچنان برخى از زندانیان طالبان که نزد امریکا وجود دارند وزندانیان امریکا که نزد طالبان وجود دارند، تبادله آنها نیز صورت گیرد.)) ولى موصوف گرچه مى گوید که در مذاکرات جارى صلح کدام نقشى ندارد، مى افزاید که تا هنوز هم مذاکرات صلح درچنان یک مرحله اى نیست که باید نام مذاکرات را روى آن گذاشت. ضعیف به مذاکرات جارى بین امریکا وطالبان امید وار است ومى گوید که اگر کدام مانع بوجود نیاید؛ این مذاکرات نتایج خوبى خواهد داشت. وى گفت : (( من فکر مى کنم که اگر امریکا در این موضوع صادق باشد، پس طالبان هم باید با صداقت به آنها جواب بگوید،اگر خداى نا خواسته در پس پرده این پروسه یک دسیسه دیگر وجود داشته باشد وآشکار گردد ؛بعد مى تواند درمقابل دسیسه کاردیگرى صورت گیرد ولى من به صداقت طالبان شک ندارم.)) ضعیف در رابطه با صداقت امریکا مى افزاید که سیستم امریکا خیلى پیچده است، درآنجا رقابت هاى زیادى وجود دارد، که به دلیل آن حکومت تلاش مى کند تا در خارج از کشور خویش تصادم ها وجنگ هاى را دامن زند تا وضعیت داخلى خود را آرام نگه دارد. موصوف،امریکارامجبور به برگزیدن راه صلح مى داند، ومى افزاید: (( تنها این گونه نیست که امریکا مى خواهد یا نمى خواهد، این فشار ملت هاست .... 11 سال درافغانستان جنگ صورت گرفت وبالاخره این جنگ باناکامى مواجه شد.)) به باور وى،شریک ساختن طالبان در سیاسیت یک مجبوریت امریکااست وامریکا درآغاز حمله بر افغانستان اشتباه کرد وقبل از این که جانب نظامى حکومت طالبان را ازبین ببرد، جانب سیاسى آنرا از بین برد، وکامیاب هم نگردید. ضعیف علاوه نمود : (( زمانى که ستراتیژى سیاسى جاى ستراتیژى جنگى را میگیرد، باید به سیاست ترجیح داده شود و بنیادهاى سیاست باید زنده شود و این یک حقیقت است. )) نامبرده میگوید، که طالبان در زمان حاکمیت خود نیز به عوض درگیرى به مذاکرات ترجیح میدادند. منبع علاوه نمود : (( براى این نزد من دلیل نیز است، آن اینکه ، ما مشکلاتى را که بعد از 11 سپتمبر و قبل از سپتمبر با امریکا داشتیم، براى آن ما بعضى پیشنهادات را تهیه نموده ائیم و سه پیشنهاد را به امریکایى ها ارائه نیز کرده بودیم، اما متاسفانه که امریکا حکومت افغانستان را به رسمیت نمیشناخت، آنرا رد نموده بود. )) نامبرده گفت که طالبان براى حل مشکل از راه مذاکرات؛ یک پیشنهاد دیگر را نیز به امریکا نوشته بود. اما آنها راه جنگ را در پیش گرفتند و جنگ را بالاى افغانها تحمیل نمودند. وى در این مورد گفت ، که چرا طالبان به جاى حکومت افغانستان علاقمند مذاکرات با امریکا اند؟ گفت ، که مشکل بنیادى میان طالبان و امریکا است و تا زمانى که مشکلات خارجى حل نشود، راه حل به مشکلات داخلى پیدا نمیشود. به گفتۀ موصوف، طالبان در مورد جنبه خارجى این مشکل با امریکا مذاکره میکند، که در زمره صلاحیت حکومت افغانستان نیست. وى رهایى زندانیان طالب از محابس امریکایى ، حذف اسامى رهبران طالبان از لست سیاه امریکا و ملل متحد و رفع جوایز تعین شده بر سر آنها را به طور مثال یادآورى نموده، که به باور وى، حکومت افغانستان ؛طى ده سال گذشته نتوانست در مورد آن کارى کند. اما به اساس راپورهاى منتشره، ملل متحد حدود دو سال قبل، بعد از تقاضاى رئیس جمهور کرزى نامهاى چهار تن از مسؤولین حکومت اسبق طالبان را به این هدف از لست سیاه حذف نمود، تا براى مذاکرات احتمالى با طالبان زمینه مساعد گردد. به گفتۀ ملا عبدالسلام ضعیف ، با رفع موانع افغانستان که جنبه خارجى دارد، براى مذاکرات میان طالبان و دولت افغانستان؛ زمینه مساعد خواهد شد و روى حل مشکلات مذاکره خواهند کرد. وى میگوید که سى سال گذشته نشان داد، که هیچ طرف در افغانستان نمیتواند طرف دیگر را از نظر بیاندازد و اگر بار دیگر چنین شود، مشکلات به جاى خود باقى خواهد ماند. وى علاوه نمود : (( حالا همگان میدانند، طالبان براى این پیش بینى نموده اند، که آنها انحصار طلبى نمیکنند. آنها سقوط حکومت را نمیخواهند، خواستار اصلاح در آن اند. )) ضعیف گفت که دولت افغانستان؛ باید براى مؤفقیت مذاکرات میان امریکا و طالبان همکارى نماید و منتظر مرحله بعدى مذاکرات شود. وى مذاکرات میان امریکا و طالبان را مرحله از بین بردن موانعى میداند، که با از بین رفتن آن راه مذاکره میان افغانها باز خواهد شد. این در حالیست که دولت افغانستان با این مذاکرات مخالفت نکرده است. اما گفته است، که مذاکرات صلح باید تحت رهبرى افغانها صورت گیرد. ؛ملا عبدالسلام ضعیف در مورد مذاکرات با طالبان میگوید: (( من فکر میکنم ، که اگر حکومت میخواهد یا هر کسى دیگر، که با طالبان به حیث محکوم بنشیند، به حیث یک طرف محروم ، به حیث یک طرف مظلوم و بى دفاع .... پس در اینجا راه حل پیدا نمیشود. )) وى در مورد تاثیر پاکستان در مذاکرات صلح گفت ، که پاکستان در منطقه نفوذ خود را دارد. اما اگر مشکل افغانستان ،از نظر افغانها حل نگردد؛ کسى دیگرى آنرا حل کرده نمیتواند. به نظر ضعیف، پروسه صلح افغانستان به خاطرى به تعویق افتیده است، که جامعه جهانى و حکومت افغانستان، طالبان را آله دست پاکستان خوانده و اظهار نموده اند، که صلاحیت طالبان در دست پاکستان است . وى در مورد چنین ترجیح دادن به پاکستان گفت : (( من فکر میکنم این ترجیحى که بود، غلط بود، این حقیقت به امریکایى ها و اقوامى که با آنها است و در این راه تلاش نموده اند، روشن گردیده است . )) ضعیف علاوه نمود، که نه تنها اینکه به پاکستان یک هویت کاذب داده شده بود، بلکه یکتعداد پروتوکولهاى دیگر نیز وجود داشت ، که در افغانستان؛ اکثریت مطلق از نظر انداخته شود و معامله میان دیگران صورت گیرد. وى بدون ارائه جزئیات بیشتر در مورد این پروتوکولها گفت ، که در حال حاضر نیز معامله هاى یادشده جریان دارد، اما حالا که حقیقت برملا گردیده است ، این پروتوکول ها لغو میشوندو باید لغو شوند. پذیرفتن قانون اساسى به حیث یک شرط توسط دولت افغانستان و جامعه جهانى به طالبان ارائه میگردد؛ اما طالبان گفته اند، که افهام و تفهیم آنها با جامعه جهانى به مقصد حل قضیه با پذیرفتن قانون اساسى ارتباط ندارد. ضعیف میگوید، که جامعه جهانى شرط پذیرفتن قانون اساسى را به حیث یک وسیله براى اشتراک طالبان در سیاست استعمال میکنند. وى علاوه نمود که این مسئله داخلى افغانها است و باید به حیث یک مانع در مقابل مذاکرات صلح ارائه نشود. ضعیف علاوه نمود: (( من فکر میکنم، تا حال قانون اساسى را هم خارجیها به حیث یک وسیله استعمال نموده و هم حاکمان افغانستان از آن استفاده نموده بودند... طالبان نه حکومت را به رسمیت میشناسند و نه قانون اساسى آنرا. )) نامبرده گفت که اگر طالبان قانون اساسى را بپذیرند، پس باید به تمام فیصله هاى حکومت گردن نهاده و فیصله هاى را نیز قبول کنند، که به اساس آن، یک تعداد طالبان به سالها بند محکوم شده اند. سفیر اسبق طالبان در پاکستان علاوه نمود : (( این درست است ، که افغانستان به یک قانون اساسى ضرورت دارد ، اما قبل از این همه ،صلح و ثبات مهم است. ممکن روى قانون اساسى تجدید صورت گیرد و همین قانون اساسى تصویب گردد. )) به گفتۀ موصوف، در تشکیل قانون اساسى، تمام افغانها حق دارند و در وقت تصویب قانون فعلى اکثریت مطلق افغانستان سهم نداشت. قانون اساسى فعلى در سال 1382 توسط لویه جرگه تصویب گردید. ضعیف میگوید، که تا حال در مذاکرات میان امریکا و طالبان هیچ نقش ندارد، اما اگر کسى خواستار مشوره از وى شوند، براى خیر افغانستان مشوره خواهد داد. وى در سخنان خود گفت که براى ایجاد فضاى اعتماد میان طالبان و امریکا تبادله زندانیان و ایجاد یک آدرس براى طالبان ضرورى است. به اساس راپورهاى رسانه هاى جهانى، یکتعداد مسؤولین بلند پایه طالبان به قطر رفته و گفته میشود، که ممکن پنج تن از مسؤولین بلند پایه طالبان از زندان گوانتانامو رها و در قطر تحت نظارت نگهدارى شوند. ضعیف گفت که اگر زندانیان طالبان رها گردد و طالبان داخل پروسه سیاسى شوند، این کار یک دستاوردى براى مؤفقیت و ایجاد اعتماد خواهد بود.