مساله بهسود و نیروهای مقاومت هیچ پیچیدگی ندارد که دولت با تمام دستگاههای عریض و طویل امنیتی، نظامی و تبلیغاتی خود بر علیه آن به جنب و جوش افتاده است.
فقط کافی است به گذشته برگردیم که دلیل شکل گیری نیروهای مقاومت چه بوده است. بر همه معلوم است که دلیل شکل گیری نیروی مقاومت کشتار مردم هزاره توسط مهاجمان طالب بوده است. علیپور نه داعیه سیاست دارد و نه قدرت، تنها چیزی که نیروی مقاومت را ناگزیر از گرفتن اسلحه و قیام کرده، ظلم و ستم و زورگویی مهاجمان کوچی و طالبان بوده است. پس علیپور با دولت و کلیت قوم پشتون هیچ کدام جنگ و مشکلی ندارد، زمانیکه طالبان و کوچی اسلحه خود را به زمین بگذارند و مانند انسانهای مدنی و شهروند شکیبا و قانونمند به زندگی مسالمت آمیز روی آورند و از غارتگری، چپاول و زورگویی به مردم ملکی و بی گناه هزاره دست بکشد، مقاومت نیز اسلحه خود را زمین خواهند گذاشت و به زندگی عادی خود باز خواهند گشت.
اما تا زمانیکه طالبان به ظلم و ستم، راهگیری و کشتار هزاره ها ادامه میدهد، هیچ منطقی نمی پذیرد که علیپور خلع سلاح شود. زیرا معنی ندارد که دیگران با انواع سلاحهای ثقیله و خفیفه مجهز باشند و به هزاره ها زور بگویند و ستم روا دارند، آن وقت به قربانیان گفته شود شما دست خود را ببندید تا ظالمان و ستمگران شما را بکشند. این اصلا پذیرفتنی نیست.
بنابراین دولت بدون هیچ سند و مدرکی به بحران آفرینی در بهسود روی آورده و این اقدام های سوء و نابخردانه دولت مبنی بر لشکر کشی به بهسود، هیچ توجیه نظامی و سیاسی ندارد. زیرا مقاومت نه داعیه سیاست دارند و نه داعیه قدرت، تا تهدیدی برای دولت محسوب شود. پس دولت بی جهت به نیروی مقاومت که تاکنون بازوی دولت و مدافع این سرزمین بوده هجوم می برد. پیامد این هجوم قطعا ویرانگر و به نفع طالبان خواهد بود. دولت اکنون تحت فشار جنگ با طالبان است با چه منطقی قابل توجیه خواهد بود که با نیروهای خودی و حامی نظام درگیری ایجاد کند؟
به نظر من اشرف غنی از قدرت ملی کشور بر علیه شهروندان خودش سوء استفاده میکند. این قدرتی ''سرقومندانی اعلا'' که اشرف غنی مرتب از آن دم می زند، را کی به او داده است، مسلما قانون و مردم وطبعا راه و مجاری استفاده از قدرت نیز در قانون پیش بینی شده و حال در کجای قانون آمده که ریس جمهور از قدرت ملی که در حقیقت ازآن مردم است، برعلیه مردم استفاده کند؟
مگر علیپور داعیه قدرت دارد؟ مگر علیپور داعیه سیاست و حکومت دارد؟ هیچ کدام از این موارد که حکومت و اقتدار نظام را تهدید کند، وجود ندارد. علیپور مدافع امنیت و ناموس مردمش هست و این وظیفه اخلاقی، انسانی و دینی اوست. کسی نمی تواند مانع آن شود زیرا واجب است هم شرعا و هم اخلاقا که از ناموس و موجودیت مردم خود دفاع کند. دولت کوتاهی کرده و وظایف خودش را انجام نداده و الا نیروی مقاومتی نبود و علیپور نیز اسلحه نمی گرفت و به دفاع از مظلوم نمی پرداخت.
پس استفاده از ارتش ملی و پلیس ملی بر علیه شهروندان حامی نظام و شهروندان عادی و غیر مسلح و بمباران خانه ها و مساکن آنان از مصادیق بارز سوء استفاده از قدرت ملی بر علیه شهروندان محسوب میگردد و در هر قانون و مکتبی نامشروع میباشد. لذا دستور و قومنده جنگ و لشکر کشی علیه مردم بهسود و نیروی مقاومت توسط اشرف غنی، تخطی و عبور از وظایف مشروع و ملی ریس جمهور می باشد و چنین فردی صلاحیت ریاست جمهوری کشور را ندارد و باید طبق قانون از قدرت خلع گردد. بویژه اینکه وی در هر دو دوره با تقلب خود را بر مردم افغانستان تحمیل کرده و قدرتش از اساس نامشروع بوده است. لذا به نظر می رسد مجموعه نظام سیاسی و رهبران ملی، داگاه عالی و نهادهای ملی و پارلمان ملی در یک اقدام هماهنگ اشرف غنی را از قدرت خلع و دستور تشکیل دولت موقت را روی دست بگیرند.
احمدی راشد