روز گذشته زلمی خلیلزاد فرستاده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان بار دیگر به کابل آمد. او با رییس جمهور غنی و داکتر عبدالله دیدار داشته است. اما شام روز گذشته گزارش شد که آقای خلیلزاد دوبار با رییس جمهور دیدار داشته و موضوع دیدار دوم نیز گفت‌وگو در مورد نهایی‌سازی فهرست شرکت کنندگان در نشست استانبول بیان شده است.

ظاهراً تعجیل خلیلزاد برای مقدمات نشست ترکیه قابل توجیه است، اما همه می‌دانند که فرستاده خاص امریکا در کنار تعجیل برای نشست ترکیه، آمده تا فشارها را بر دولت و ملت افغانستان مضاعف بسازد؛ زیرا ایالات متحده در پی خروج(فرار) عاجل است و نباید مانعی در برابر آن قرار داشته باشد.

از جانب دیگر اما، رییس جمهور غنی در برابر خلیلزاد گفته است که نه استعفا می‌کند و نه هم به معاهده ننگین تن می‌دهد.
 
بدون شک خلیلزاد دوباره با رییس جمهور غنی دیدار کرده تا فشارها را بر جانب جمهوری افزایش دهد که خواسته‌های مشترک امریکا و طالبان و پاکستان در نشست استانبول بیمه باشد. خلیلزاد در دیدار با عبدالله نیز گفته که جهان توقع دارد که افغانستان با یک طرح واحد در نشست استانبول اشتراک کند.

اما موضع و موقف رییس جمهور غنی در برابر خلیلزاد ستودنی و قابل حمایت است؛ زیرا نخست این که قوه دافعه‌ای است علیه فشارهای خلیلزاد بر جبهه جمهوریت و دوم این که صف افغانستان را در برابر مثلث طالبان- امریکا- پاکستان تقویت و توحید می‌کند.

رییس جمهور غنی همچنان با تاکید بر این که نمی‌خواهد استعفا کند و هم به کدام معاهده ننگین تن نمی‌دهد، خواسته کنایتاً به خلیلزاد بفهماند که هرچند امریکا در پی اعمال فشار بیشتر است، اما افغانستان از موضع برحق خویش کوتاه نمی‌آید و به خواسته‌های واشنگتن کرنش نمی‌کند.

این موضع رییس جمهور بدون شک همراهی و همرایی ملت را به دنبال دارد و خلیلزاد با گردن پت روانه دوحه یا استانبول می‌شود.
افغانستان کشور بیست سال پیش نیست که امریکا یا چند کشور عضو ناتو در مورد آن قضاوت کنند و تصمیم بگیرند، اکنون کشورمان دارای نظام، قانون اساسی، مردم سالاری و قوای مسلح واحد است و می‌تواند از کیان خویش دفاع کند.
بنا براین، هرچند دنگ و فنگ آمدن خلیلزاد زیاد بود، اما با شکست و دست خوالی افغانستان را ترک خواهد کرد.