وزارت معارف کشور اعلام کرده که برای رفع کمبود معلم، برخی مضامین درسی را در هم ادغام می‌کند.

در زمانه‌ای که جهان به سمت تخصص‌گرایی می‌رود و هر رشته و مضمون با نگاهی علمی و پژوهشی تا جایی که امکان دارد از دیگر رشته ها متمایز می‌شود و به‌صورت تخصصی تدریس می‌شود، ادغام مضامین در مکاتب کشور یک «شاهکار» بی‌خردی در عرصه معارف افغانستان است.

نمی‌دانم چه منطق و استدلالی در پس این تصمیم علم‌ستیز نهفته است. با انبوهی از لیسانسه‌های بی‌کار می‌شود به آسانی نداشتن معلم را جبران کرد، و با چاپ کتاب، و یا توزیع یک کتاب به دو یا سه نفر (همان‌گونه که حتی در برخی از کشورهای همسایه نیز چنین است) می‌توان کمبود کتاب را حل کرد.

نمی‌دانم چرا ما همیشه بدترین تصمیم را در مواجهه با مشکلات می‌گیریم. گویا که برخی از مسوولین هیچ انگیزه‌ای برای ساختن این کشور ندارند.
از ما است که بر ما است.

دکتور فرامرز تمنا