خلیلزاد سیاسیون افغانستان را به ملعبه و عروسک خیمه شب بازی تبدیل کرده است و هدف بیشتر پرستیژ دادن، مطرح کردن و مشروعیت بخشیدن طالبان را دنبال می کند.

زلمی خلیلزاد سیاسیون افغانستان را به ملعبه و عروسک خیمه شب بازی تبدیل کرده است، در حدود سه سال می شود که صدها جلسه بدون نتیجه را با آنها گرفته و ده ها طرح بدون فایده را با آنها مطرح کرده است بازهم سیاسیون افغانستان از نیت خلیلزاد که بازگشت طالبان به قدرت است چیزی را درک نمی کنند. گاهی به مسکو می روند، گاهی شوق رفتن به ترکیه به سر آنها می زند و اکنون قرار است آقایان حامد کرزی، عبدالله عبدالله، خلیلی و بابر فرهمند به قطر بروند و از دربار دست دوم طالبان صلح را به تضرع و زاری طلب کنند. در حالی که بیش از یک سال میشود هیأت جمهوریت، شورای مصالحه و احزاب سیاسی در قطر پشت دروازه های طالبان نشسته اند و طالبان چه تحقیر که به آنها نمی کنند و بعد از یک ماه یک چشمک به آنها می زنند.

البته آقای خلیلزاد هدف بیشتر پرستیژ دادن، مطرح کردن و مشروعیت بخشیدن طالبان را دنبال می کند که در این راستا بسیار موفقانه عمل کرده است تا جایی که مایک پمپیو وزیر خارجه قبلی آمریکا را به دربار طالبان در قطر راهنمای کرد و به خاطر بازگشت طالبان به قدرت زمینه شکست قوای نظامی آمریکا و ناتو را در افغانستان بسیار هوشمندانه مهندسی کرد و اکنون نوبت به سیاسیون افغانستان رسیده است که چگونه در دام خلیلزاد گرفتار شوند و در نتیجه تسلیم طالبان شوند.

اگر آقایان کرزی، عبدالله عبدالله، خلیلی و فرهمند کدام حرف و سخن دارند بهتر است بجای قطر در اسلام آباد بروند که هم رهبری طالبان، هم فرماندهی طالبان و هم حامی طالبان در آنجا است و چه بهتر که با آدرس اصلی که پاکستان است در تماس شوند و از طریق پاکستان با رهبری دست اول طالبان سخنان خود را مطرح نمایند و هیچ نیازی ندارند که پیش خلیلزاد و افراد دست دوم طالبان در قطر رفته گردن خمی نمایند.

طالبان صلح نمی خواهند و حتی حاضر نیستند با هیأت جمهوریت در قطر بدرستی سخن بگویند آنها پیروزی را از طریق جنگ انتخاب کرده اند و همین حالا در سراسر افغانستان جنگ را شدت بخشیده اند و منتظر تکمیل اخراج نیروهای نظامی آمریکا و ناتو هستند و فکر می کنند که بعد از خروج نیروهای آمریکایی و ناتو ضربه نهایی را بالای ارگ وارد می کنند و ارگ را تسلیم می شوند.

مردم افغانستان در مقابل طالبان بیشتر از دو گزینه ندارند یا مقاومت و یا تسلیمی و به هیچ وجه دیگر راه وجود ندارد و تمام راه ها به بیراهه می رود و رفتن سیاسیون به دروازه طالبان در قطر در حال که یک هیأت در آنجا خوابیده است باعث سرافکندگی و شرمساری بیشتر سیاسیون و هیأت مستقر در قطر گردیده و طالبان را بیشتر انگیزه برای قدرت نمایی از طریق پیروزی نظامی می دهد.
در نتیجه باید به صراحت گفت که طلب صلح و عذر و زاری برای صلح از دربار طالبان بی فایده است و فقط ذلت را به دنبال دارد.

حسن علی عدالت