غربی ها کار را به جایی رساندند که حامد کزی دلقک و مهره ناتوان و بازیگر فیلم و اشرف غنی خاین و روانی و دیوانه را سال ها بر گرده ملت حاکم ساختند

با اشغال کشور افغانستان توسط روسیه سوسیالیستی و عوامل کمونیستی انها که؛ با جنگ خدا اماده بودند، تمامی ملت افغانستان از شرق تا غرب، از جنوب تا شمال از اقوام پشتون تا هزاره و ازبک و تاجیک و از شیعه تا سنی همه متحد شدند و با هیچ گونه درگیری داخلی و با پرهیز از عنوان های تفرقه امیز دیگر، عبور نمودند و نیز با دادن میلیونها شهید و معلول و اواره با توکل به خداوند و داعیه حاکمیت دین خدا و اسلام، پایگاه کفر و ستم مارکسیستی را در جهان و در کشور خود بهم ریختند و تا اخراج اخرین سرباز روسی از پای ننشستند.

اما با امدن کشور های غربی و اوردن تحصیل کرده ها و اذناب غرب و با فرهنگ بی بند و باری و دموکراسی قلابی غربی در کشور، مردم افغانستان به دستجات قومی و پراکنده ای پشتون و تاجیک و هزاره و ازبک تقسیم گردیدند.

خطرناکترین مهره های خاین و نیز متعصب ترین عناصر و جاسوس هایی غربی، همانند کرزی و خلیلزاد و اشرف غنی بر شانه های ملت یک پارچه و واحد ما تحمیل گردیدند و انها تخم کینه و نفاق را در بین سمت شمال و جنوب و اقوام کشور کاشتند و مردم را به سمت شمال و جنوب و طالب و مجاهد و دموکرات و لیبرال تقسیم نمودند، فساد و دزدی و رفاه مادی و دنیا گرایی را با صرف پول های فراوان در کشور فقیر ما رواج دادند، پست های حساس دولتی را به نا پتخته ترین ادم ها از زن و مرد تقسیم نمودند، دختران غربی را برای خود محافظ ساختند و دختران افغان را که از داشتن دانش و اخلاق عاری بودند، در وزارت خانه ها و ادارات و در دفاتر والی ها به عنوان سکرتر و خانه سامان گماشتند.

غربی ها کار را به جایی رساندند که حامد کزی دلقک و مهره ناتوان و بازیگر فیلم و اشرف غنی خاین و روانی و دیوانه را سال ها بر گرده ملت حاکم ساختند.
یکی با بازی کلاه و چین خود و دیگری با بازی تسپیح دروغین خود مردم را به خیال خود فریب داده و در راس اداره کشور قرار دادند.
در حالیکه کمترین ارای مردمی را که گاهی به یک میلیون هم نمیرسید صحنه سازی نمودند و انها را با کمک های فراوان غربی و امریکایی رییس جمهور ساختند.

اکنون که با افتضاح و رسوایی دنیا و اخرت همه شان با همراهی ابر قدرت کاغذی و جنایت پیشه ای (امریکا) و با مبالغی هنگفت کشور را ترک و فرار کردند و سر نگون گردیدند، جای خود را به جریان های طالبان مساجد و مدرسه و امامان مساجد و منبر دادند.
هرچند تا هنوز دلیل و قرینه ای در دزدی و غارت بیت المال و فساد های اخلاقی انچنانی طالبان همانند رژیم های فاسد قبلی، وجود ندارد و یا احتمالا دیده نشده است، که حقا، باید هم اینچنین باشد و الا؛ بار دیگر اسلام و کشور، در دنیا، توسط طالبان و درس اموختگان دین ضربه ای سنگین تر، از حاکمان فاسد قبلی خواهد خورد.
اما بدون شک در کشور داری و عالم سیاست و دولت داری قطعا تکیه بر اموزه های دینی داشتن بسنده و کفایت نمیکند و تا هنوز مساجد و مدارس ما جامع همه کمالات مورد نیاز بشری نشده است.

امروز موضوعاتی در عالم اداره کشورها، همانند اقتصاد جهانی و علوم انسانی و حقوق بشر و نقش زنان در اداره کشور های جهان و روابط بین المللی در جهان حرف اول را می زند وکشور افغانستان و دیگر کشور های اسلامی از این قاعده جدا نمیباشند.
تنها با فقه و احکام شخصی و اصول اربعه را حفظ کردن و اصول و فروع دین را به نحو ذهنی فرا گرفتن مشکل مردم حل نمیشود.
و همچنان با قوم محوری و تعصبات زبانی و قومی و دگم اندیشی فکری و مذهبی، در هیچ جایی دنیا تا کنون حکومت ها دوام نیاورده و این امور نتیجه نداده است.
و اکنون که امروز جهان با علوم انسانی و کامپیوتر و دنیای دیجیتالی و صنعت گوناگون هوایی و زمینی و دریایی مجهز گردیده، اداره کشورها با ابزار قدیمی سنتی دنیای دیروز امکان تحقق ندارد و ملت های رشید و درس خوانده و دانشمند و تحصیل کرده و هنر مند، اعم از زن و مرد، جایی مرمان سنتی و عوام عاری از سواد و فرهنگ و دانش را گرفته است.

امروز فقط با سواد دینی داشتن قطعا و با ابزار مدرسه و مسجد تنها، ملت ها، اداره و تنظیم نمیشوند.
و حکومت ها ودولت ها را از چهار پایه مسجد، پایه قضا و پایه اقتصاد و زکوات و خیرات و جنگ و دفاع سنتی نمیتوان اداره نمود.
دیگر نه اسیر جنگی و کنیز و غلام و نیز قشر اگاه زنان و اقلیت های دینی و مذهبی، بدون پشتیبانی و حقوق انسانی، تابع نظام های دینی و مدرسه های دینی میباشند و نه هم حکومت ها با این اندیشه، توان بقا و ماندگاری خواهند داشت و زندگی رمه وار و گله ای، که توسط دُرّه و چوب مردم را اداره نمایند سپری شده است اینها بیشتر موجبات نفرت را ببار خواهد اورد و سبب قیام های ملی خواهد گردید و انگاه از پشتیبانی مردم فرهیخته جهان بر خور دار خواهند گردید.

اگر طالبان افغانستان بخواهند پشتیبانی ملی و مردمی را با خود داشته باشند ناگزیرند تا به اندیشه های سنتی و قدیمی و اموزه های تک محوری و انحصار گرایی قومی و مذهبی و حتی دینی خویش، به اساس همان اصول مترقی دینی خود، اجتهاد و تجدید نظر نمایند، در غیر؛ ان، دیر یا زود و با کشته ها و مخالفت های میلیونی مواجهه خواهند شد و چنین حرکتی در تاریخ بی سابقه هم نمیباشد.
تحولاتی از این دست در دنیا و در همین کشور (افغانستان) بارها اتفاق افتاده است و دولت ها با خسارات فروان ملی و مردمی دست به دست شده اند.

مصباح هراتی