من در هشت روز اول حضور طالب در کابل بودم و با شمار زیادی از مقامات امنیتی پیشین به شمول افسران ارشد رده ای اولی پی پی اس صحبت طولانی داشتم. هیچ اطلاع امنیتی مبنی بر تهدید جدی به جان غنی وجود نداشت بل غنی پیش از فرار محافظین خود را اغفال کرده به وزارت دفاع ‏فرستاده بود که گویا به سوق اداره میاید. در حالیکه ارشدترین مقامات امنیتی به شمول جنرال های محافظت اش منتظر امدن غنی به وزارت دفاع بودند، از راه عقبی فرار کرد.
همزمان هیچ یکی از وزرای امنیتی خطر تهدید به جان غنی را تایید نکرده و نمی کنند.

مهمتر از همه ‏غنی و قبلا کرزی سالانه ده ها میلیون دالر را هزینه محافظت خود توسط پی پی اس میکرد و حتی اگر چنین تهدید هم وجود میداشت که برای رهبران کشور ها امر معمول است، تمام حکومت و نیروهای امنیتی را برای دفع تهدید در اختیار داشت.
‏همزمان غنی پیش از فرار از چنین تهدید با هیچ کس حتی معاونین خود و وزرای امنیتی صحبت نکرده بود و نمی خواست که پلان فرارش مثل داکتر نجیب افشا شود. مثلا صالح چند ساعت بعد توسط شخص دیگری که من در مجلس حاضر بودم، از فرار غنی اگاه شد.

‏حقیقت این است که او خاین، بزدل، چپاولگر و بود که لاش فزیکی (بدون روح، وجدان و شرف) فرسوده اش را بر زنده گی 35 میلیون انسان مظلوم ترجیح داد و بعد از غارت منابع مملکت راهی زنده گی رقت بار شد که لعنت دایمی خداوند، مردم و جهان تا ابد همراهی اش خواهد کرد.

‏در مورد دزدی پول چند موضوع جدی مطرح است:
1- پس از فرار غنی پی پی اس با پول باقی مانده درگیر شدند. جزییات باید واکاوی شود.
2- در هفته اخیر بخش بزرگ از پول فزیکی حکومت زیر نام "تخصیص اضطراری بخاطر جنگ" به اداره امور انتقال داده شده بود. خالد پاینده و نذیر کبیری به حیث
‏سرپرست و معین وزارت مالیه مسوولیت اخلاقی و وجدانی دارند تا جزییات را باید با مردم شریک کنند.
3- ارگ و زیر مجموعه ان به ویژه اداره امور و شورای امنیت میلیارد ها افغانی پول "اوپراتیفی" داشتند که هیچ نوع سند رسمی برای هزینه اش نیاز نبود و فقط به حمایت سیاسی غنی مصرف میشد.
‏4- شبکه وسیع اقتصادی محب در نهادهای امنیتی، فضلی در ریاست های خریداری، مالی و لوژییستیک وزارت ها، وافی امین در اداره امور و شبکه زنان و مردان فاسد رولا غزنی در وزارت های سکتوری انکشافی، مخابرات، گمرکات و معارف، صحت و صلح باید بررسی شود.
‏به ادعای شماری شورای امنیت، اداره امور و رولا غنی از شماری مقامات باج هفته وار میگرفتند.
5- بررسی بین المللی باید در قرارداد های بزرگ تدارکات غنی و رابطه چپاول کشور با شبکه دزدان گروهک محب، فضلی و رولا غنی صورت گیرد.

حق مردم است که سایر همکاران سکتور مالی افراد با وجدان ‏و وطن پرست در برابر این خاین و فرزندان سیاسی و زن چپاول گرش افشاگری کنند تا این خاین، بزدل، دروغگو مجال برای توجیه و سفید کاری بربادی مردم و وطن را هرگز پیدا نکند.
‏ضمنا باید یک دادگاه بی طرف اخلاقی بین المللی برگزار شود تا همه فرصت افشاگری خیانت را داشته باشیم. البته من خودم بابت 11 ماه کار در وزارت صلح اماده هر نوع دادگاه رفتن هستم.

عبدالله خنجانی