جنگ و حملات همزمان مخالفین مسلح دولت در چند نقطۀ کابل و همچنان ولایات دیگر، سرمقاله هاى تقریباً همه روزنامه هاى امروز چاپ کابل را احتوا نموده و هر روزنامه از دید خود، عوامل و پیامدهاى اینگونه حملات را بررسى نموده است. روزنامۀ ویسا با اشاره به حملات دیروزى مخالفین مسلح، نوشته است که این حملات، حملات بیگانه و سناریوى بیگانگان بود که ماتم آن مربوط به ملت افغانستان مى گردد و اگر بتوانیم تعریفى در یک جمله از حملات روز گذشته داشته باشیم، مى توان گفت که این جنگ ها نشان داد که کشور ما تا چه حد در یکبازى مرموز و خطرناک درگیر است. این روزنامه اظهار نظر کرده که حملات دیروزى، به حدى مرموز بودند که نمى توان آنرا موفقیت یک جانب و ضعف جانب دیگرى تعریف کرد و صدها پرسش دیگر نیز با آن وابسته است که چرا این چنین شد؟ ویسا، در ادامه ضمن پرسش هاى دیگر،این سوال را نیز مطرح مىکند که آیا این حملات، پیامى به کنفرانس شیکاگو بود؟ یا هم پیامى به مذاکرات حزب اسلامى و دولت؟ تا منحیث جهت اصلى قضیه، توان و قدرت خودرا تبارز بدهند. روزنامه به این نظر است که امکان دارد امریکا و ناتو از حملات دیروزى، به حدى نفع بردارند که تصور آن براى طالبان ناممکن باشد. روزنامه آرمان ملى نیز در سرمقالۀ خود، به همین موضوع پرداخته و به این نظر است که حملات دیروزى طالبان، در حقیقت قدرت نمایى آنها در برابر حزب اسلامى و دولت بود تا نشان دهند که حرف اول را آنها مى زنند. این روزنامه عوامل پس پردۀ حملات روز گذشته را بررسى نموده و درحالیکه انتقام گیرى از کشته شدن افراد طالبان در ولایات شرقى کشور در این اواخر را یکى از عوامل مى داند، به این نظر است که سازماندهى چند حملۀ همزمان در چند نقطه و چندمکان، تغییر در تاکتیک طالبان را نشان مى دهد. روزنامه ماندگار نیز چگونگى شکلگیرى رویدادهاى دیروز را مورد بحث قرار داده و به این باور است که حملات دیروزى طالبان، در شرایطى که بحث صلح و گفتگوها در آن باره بیشتر شده است، نشانۀ شکستِ هر نوع تلاش و شعار در این مورد است. روزنامه ماندگار، بار دیگر نیروهاى امنیتى کشور را مورد انتقاد قرار داده که در جلوگیرى از ورود طالبان با بمب ها و راکت ها به پایتخت، ضعیف عمل مى کنند، و نوشته است که در این مدت، همواره این پرسشِ اساسى مطرح بوده که چگونه این دهشت افگنان و انتحاریان، مى توانند خودشان را به مهمترین نقاط و مکان ها رسانده، موضع بگیرند. روزنامه مذکور، با بررسى این عوامل به این باور است که کسانى در ارگان هاى امنیتى و شاید هم در میان نیروهاى خارجى، هستند که با طالبان همکارى مى کنند؛ در غیر آن، ممکن نیست این سلسلۀ خطرناک مسلح، بتوانند از این همه کمربندهاى امنیتى عبور کرده، خودشان را به دور از دید و نظارت امنیتى و استخباراتى نهاد هاى امنیتى، به نقاط مهم و مشرف بر مراکزى مثل ریاست جمهورى، شوراى ملى، امنیت ملى و نهادهاى دیپلماتیک برسانند. روزنامۀ خدمتگار نیز در بحث امروزى خود به همین موضوع اشاره دارد و به این عقیده است که طالبان، به دلیل شکست هاى خود طى دو سال گذشته، حملات همزمان در چهار ولایت را سازمان دادند و نمایش حضور خود را تقدیم کردند. خدمتگار به این باور است که طالبان، پس از شکست هاى پیهم در جنگ روبه رو و پس از آنکه چند سنگر خود را در نقاط مختلف کشور از دست دادند، تاکتیک عوض کرده و به حملات گروهى و دسته جمعى در شهرها روى آوردند. روزنامه خدمتگار نیز به این نظر است که اگر نیروهاى امنیتى، ضمن بکارگیرى یک ستراتیژى مؤثر، جلو نفوذ مخالفین مسلح به شهرها را بگیرند، ساحۀ تبلیغات مخالفین مسلح را محدود خواهند ساخت. روزنامه افغانستان نیز پیام طالبان از طریق این عملیات دسته جمعى را، مورد بحث قرار داده و نوشته است که عملیات روز گذشتۀ طالبان، با توجه به وسعت و نوع عملیات، پیام های مختلفی را برای دولت، مردم افغانستان و جامعۀجهانی به همراه داشت؛ چنین عملیات هایی، نیازمند برنامه ریزی بسیار دقیق و زمان و منابع کافی برای اجرای آن ها می باشد این روزنامه، با این نظر که طرف های صلح با طالبان، تا هنوز تحت عناوین مختلف امتیازهای کلانی به طالبان داده اند، نوشته است که باید دیده شود آیا قدم هایی که از سوی دولت افغانستان و ایالات متحدۀامریکا برای صلح برداشته شده، رو به عقب نبوده است؟ روزنامۀ سرنوشت نیز این پرسش را مطرح کرده که طراحان حملات روز گذشته، چه مى خواهند؟ و در ادامه به تحلیل و ارزیابى خود ازاین حملات پرداخته و نوشته است که طراحان این حملات، فکر مى کنند که با این حملات، مذاکرات حزب اسلامى را بى ارزش مى سازند، انتقاد بر پروسۀ صلح گسترش مى یابد، شوراى ملى به دلیل حمله بر آن، با مذاکرات صلح، مخالفت خواهد کرد و تلاش هاى صلح و آشتى دولت را با ناکامى مواجه خواهند ساخت و دولت افغانستان براى بقاى خود مجبور خواهد شد تا از اتخاذ شرایط سخت در رابطه با عقد پیمان ستراتیژیک، عقب نشینى نماید. این روزنامه در اخیر نوشته است که موفقیت و ناکامى حملات دیروزى، از اینجا تعیین خواهد شد که آیا دولت، شوراى ملى و در مجموع ملت افغانستان، مطابق پلان طراحان این عملیات، پاسخ مى دهند یاخیر؟ روزنامۀ محور نیز عین موضوع را براى سرمقالۀ امروزى خود برگزیده و به این نظر است که هرچند حملات روز گذشته، از لحاظ داشتن تلفات ارزش زیادى نداشت، ولى از دیدگاه نظم و وقت آن، به این دلیل بسیار مهم بودند که این آغاز موسم جنگ است و شایدبعدها وضعیت بیش ازاین خرابتر گردد. روزنامۀ محور ، حلقات استخباراتى نیروهاى امنیتى افغان و همچنان استخبارات نیروهاى خارجى را دراین راستا ملامت کرده که نتوانستند معلومات قبلى از این حملات به دست بیاورند، و دراین راستا روزنامه بار بیشتر ملامتى را بازهم بر نیرو هاى خارجى انداخته و آنها را ملامت کرده که در راستاى شریک ساختن راپورهاى استخباراتى با جانب افغانى، احساس مسوولیت نمى کنند و به همین دلیل، اینگونه حوادث به وقوع مى پیوندد. روزنامه هاى دولتى انیس و هیوادنیز در سرمقاله هاى امروزى خود، به همین موضوع پرداخته و حملات روز گذشتۀ مخالفین مسلح را مورد بحث وارزیابى قرار داده اند. انیس نوشته است: ((این حرکت غیراسلامى و غیرانسانى ازسوى دشمنان سوگندخورده علیه صلح و ثبات در افغانستان، پس از آن صورت مى گیرد که صلاح الدین ربانى پسرارشد استاد برهان الدین ربانى به حیث رئیس شوراى صلح انتخاب گردید.)) اما روزنامۀ هېواد، بطور مستقیم دو کشور همسایه (ایران و پاکستان) را نام برده و آنها را متهم کرده که افراد تازه آموزش دیده در این دو کشور را همچون سالیان قبل، براى حملات بهارى آماده نموده و به کشور ما فرستاده اند. روزنامه دولتى هیواد نیز مثل برخى روزنامه هاى غیردولتى، از ضعف استخباراتى نیروهاى امنیتى افغان شکایت کرده و نوشته است: چگونه امکان دارد که در یک ساعت، بر اهداف مختلف همزمان حمله صورت گیرد؟ و به این باور است که این حملات در خارج از کشور طراحى شده است.