مسوولان مراکز تداوى معتادان موادمخدر در کابل میگویند تعداد معتادان زن، به حدود700 تن میرسد که نسبت به دو سال گذشته، افزایش بیش از دو برابر را نشان میدهد. طارق سلیمان مسوول مرکز نجات سنتر در کابل میگوید که بر اساس راپورهاى مراکز آنها در کابل و مرکز تداوى څانگه آماج، درحال حاضر 700 زن در کابل به مواد مخدر معتاد اند؛ حال آنکه دو سال قبل تعداد معتادان زن در کابل که راجستر شده بودند، به 250 الى 300 تن میرسید. اما وى گفت که صدها خانم دیگرهم وجود دارند که به موادمخدر معتاداند؛ اما ازاینکه مراکزکافى تداوى وجود ندارد و یا بنابر مشکلات نمیتوانند به مراکز تداوى حاضر شوند، تعداد دقیق آنها که راجستر شوند، معلوم نشده است. مسوول مرکز نجات سنتر افزود که درحال حاضر، تنها مرکز 20 بستر څانگه آماج و چهار نمایندگى نجات سنتر که هرکدام، گنجایش بیش از 20 زن را دارند، در کابل فعالیت میکنند. وى این بسترها را کم دانسته، از حکومت خواست که مراکز دیگرى را براى تداوى خانم ها ایجاد نماید تا آنها معالجه شوند؛ در غیر آن صدها طفل از طریق مادران شان، به موادمخدر معتاد خواهند شد. منبع علاوه کرد که آنها، معتادانى را در سه کتگورى تداوى مینمایند. دستۀ اول، خانم هایى اند که از موادمخدر به شکل زرقى (پیچکارى) استفاده میکنند. دستۀ دوم، خانم هایى هستند که موادمخدر را به شکل دودى استعمال مینمایند. و دستۀ سوم، شامل خانم هایى میباشند که همسران شان، اززرقیات استفاده میکنند. به گفتۀ سلیمان، تداوى معتادان به اساس نحوۀ استفاده از موادمخدر صورت میگیرد که بعضى آنها در 45 روز تا دو ماه و شمار دیگر، حتى در ظرف دوسال تداوى میشوند. بنا برمعلومات وى، بعد از اینکه معتادان صحت یاب شدند، ادویۀ لازم نیز براى شان توصیه و داده مى شود. مسوول مرکز نجات سنتر، علاوه کرد که از آوان ایجاد نجات سنتر در سال 2008 میلادى تاکنون، بیش از 700 زن معتاد نیز معالجه شده اند که بیشتر شان به هیروئین و تریاک معتاد بودند و اکنون نیز چنین میباشند. مسوولان امور، دلیل افزایش خانم هاى معتاد را برگشت مهاجرین افغان از پاکستان و ایران، قلمداد میکنند. فرشتۀ 35 ساله که در مرکز نجات سنتر، در منطقۀ پُل سوختۀ کابل، تحت تداوى قرار دارد میگوید که 10 سال قبل زمانیکه شوهرش در ایران از تریاک استفاده میکرد، وى نیز به این عمل رو آورد. این خانم گفت: "از فامیل هاى ما ده ایران کسى نبود، هر روز ده خانه تنها بودم، یک روز از اینکه میگفتن تریاک درد و غمه دور میکنه، کشیدم." فرشته که حالا سه دختر و دو پسرش نیز معتاد به تریاک بوده و در همین مرکز تحت تداوى قرار دارند، افزود که اگر او معالجه نشود، زندگى تمام فامیلش تباه خواهد شد و از اینرو به این مرکز مراجعه کرده است. فرشته که شوهرش نیز در بخش مردان تحت تداوى است، علاوه کرد که یکسال بعد، نوبت آنها رسیده است تا تحت تداوى قرار بگیرند. محمد امان رووفى مسوول نجات سنتر در ساحۀ عاشقان و عارفان گفت: آنها برعلاوۀ اینکه خانم هاى معتاد را معالجه میکنند، در جریان تداوى تلاش مینمایند که زنان معتاد، حرفه نیز بیاموزند تا بتوانند مشکلات اقتصادى خود را در آینده حل نمایند و دو باره به اعتیاد رو نیاورند. وى گفت که 50 درصد خانم ها بنابر خشونت هاى خانوادگى و فقر، رو به اعتیاد مى آورند و در صورتیکه بعد از تداوى، زمینه هاى کاریابى براى شان فراهم نگردد، دو باره به اعتیاد رو خواهند آورد. انجنیر ذبیح الله دایم معاون سخنگوى وزارت مبارزه با موادمخدر فقر، بیکارى، ازدواج هاى اجبارى و خشونت هاى فامیلى را باعث افزایش معتادان طبقۀ اناث دانسته، گفت که بر اساس احصائیه و راپورهایى که از مراکز تداوى معتادان مواصلت نموده، رقم معتادان طبقۀ اناث بیشتر شده و در رقم معتادان زن، اکثراً در ولایات شمال افزایش به عمل آمده است. وى افزود که تا دو ماه آینده، راپور مشترک ادارۀ مبارزه علیه موادمخدر و کنترول جرایم ملل متحد (UNODC) و وزارت مبارزه بامواد مخدر، تکمیل و اعلام خواهد شد. طبق آمار رسمى، حدود یک میلیون تن در افغانستان به موادمخدر معتاد بوده، و وزارت مبارزه با موادمخدر میگوید که حکومت، تنها توان معالجۀ یک درصد آنها را دارد؛ اما تا چند سال آینده تداوى معتادان، تا چهل درصد افزایش خواهد یافت. معاون سخنگوى وزارت مبارزه با موادمخدر میگوید که 120 هزار تن آنها را زنان، 250 هزار تن دیگر را جوانان زیر 18 سال، و بقیه را جوانان و مردان تشکیل میدهند. گفتنى است که قرار گزارش سال گذشتۀ میلادى (UNODC)، نظر به آفات طبیعى که در کشتزارهاى کوکنار در کشورهاى دیگر به وجود آمده بود، افغانستان 90 درصد تریاک جهان را تولید میکرد؛ حال آنکه سال گذشتۀ آن 82 درصد تریاک جهان را تولید مینمود.