پاکستان امروز برای خود از طریق انتخابات رهبر تعیین بر می‌گزیند.
این همان پاکستانی‌است که برای ما:
- دموکراسی را حرام می‌پندارد و به جای آن جهادی می‌فرستد.
- آزادی را ناروا می‌داند و به جای آن تروریست می‌فرستد.
- هنر را فحشا می‌پندارد و به جای آن ملای دیوبندی می‌فرستد.
- آبادی را گناه می‌داند و به جای آن انتحاری می‌فرستد.
- مکتب و دانشگاه را برای دختران ما گناه کبیره می‌شمارد به جای آن مدرسه های تعصب بنا می‌کند.
- متخصصین، دانشمندان و خبرگان ما را شیطان می‌پندارد و به جای آن متعصب، متحجر و تندروان را می‌فرستد.
- ارتش، پولیس و استخبارات مستقل را مانع می‌شود و به جای آن کرنیل‌های راولپندی می‌فرستد.
- دولت مستقل را بی‌جا می پندارد و به جای آن شکنندگی، بحران و بی‌ثباتی می‌فرستد.

نتیجه
تا زمانی که ما آگاه نشویم و جامعه خود را از روشنی بهره‌مند نسازیم، پاکستان این مصیبت‌ها را بر ما روا خواهد داشت.
بهترین انتقام از پاکستان روشن‌گری است. ما در سده 21 به سر می‌بریم و سزاوار زندگی انسانی مطابق به معیار های زمان هستیم.

ملک ستیز