هزاران خانواده در غرب کشور با خطر گرسنگي رو به رو اند

در حالي كه مقامات ملل متحد براي مقابله با گرسنگي در افغانستان در سال 2011 ميلادي درخواست 680 میليون دالر راكرده اند، مسئولان درحوزه غرب كشور مي گويند هزاران خانواده در اين حوزه با مشكلات اقتصادي مواجه بوده و نياز به كمك هاي فوري دارند. قاري مير گلاب الدين، عضو ملي پاس‌خدهي به حوادث طبيعي جمعيت هلال احمر هرات در گفتگوي با راديو كليد گفت: هزاران خانواده درهرات و ولايات همجوار با مشكلات اقتصادي رو به رو اند و اگر به آنان كمك‌هاي انساني و مواد ارتزاقي صورت نگيرد زندگي آنان به مخاطره خواهد افتاد. اخيراً سازمان ملل گفته است: براي رويارويي با تهديد گرسنگي در افغانستان به 678 ميليون دالر نياز است و گفته مي شود كه اگر اين مقدار پول در اختيار افغان ها قرار نگيرد زندگي ميليون ها نفر در اين كشور با خطر رو برو خواهد شد. در همين حال باشندگان ولايت هرات مي گويند در ولسوالي ها و برخي از مناطق هرات هزاران خانواده نيازمند در حالي با مشكلات شديد اقتصادي و كمبود مواد غذايي مواجه مي باشند كه هيچ‌ گونه توجهي از سوي ارگان هاي مسئول به آنان نمي شود. در عين حال، باشندگان ولايات غور، بادغيس و فراه نيز از عدم توجه مسئولان امور شكايت دارند و مي گويند: در ولايات شان هيچ گونه كمكي نشده است. شمار زيادي از باشندگان ولايات همجوار هرات بويژه ولايت غور در موسم زمستان و هنگامي كه راه هاي مواصلاتي مسدود مي گردد در معرض خطر گرسنگي قرار مي گيرند. موقعيت جغرافيايي، مناطق كوهستاني و صعب العبور ولايت غور باعث مي شود كه در زمستان هيچ گونه كمكي به اين ولايت نرسد و مردم اين ولايت در مضیقه قرار گیرند. بر اساس گزارش هاي منتشر شده، در حال حاضر بيش از هفت ميليون نفر در كشور با كمبود مواد غذايي رو به رو اند. آفات طبيعي و ادامه جنگ در كشور شمار زيادي از ساکنان را در معرض خطر گرسنگي قرار داده است. محمد صديق مير، مسئول دادخواهي و نفوذ کودکان خياباني در حوزه غرب معتقد است كه كمك هاي سرازير شده به افغانستان به خانواده هاي نيازمند نمي رسد. آقاي مير فساد اداري در كشور را از عمده ترين عاملِ حيف و ميل كمك هاي جامعه جهاني در افغانستان مي داند. به باور آگاهان امور، اگر اين كمك ها در اختيار خانواده هاي نيازمند قرار نگيرد زندگي ميليون ها نفر در كشور با خطر مواجه خواهد شد. خشك‌سالي هاي پي در پي، ادامه جنگ و حوادث طبيعي از عوامل افزايش فقر و گرسنگي در افغانستان خوانده شده است. سال گذشته نيز بيش از60 درصد كمك هاي اختصاص يافتهٔ سازمان ملل متحد براي مقابله با گرسنگي در حالي توسط نهادهاي مسئول براي مردم نيازمند در افغانستان توزيع گرديد كه گفته مي شود مقدار زیادی از اين كمك ها به مردم نيازمند نرسيده است.